Harry Sacksioni

Sponsorborrel Koninklijke HFC – 29 september 2017

Idioot gedreven 

De gast op deze sponsorborrel was Harry Sacksioni, meestergitarist. Dat hij deze kwalificatie ten volle verdient bleek uit een aantal op deze avond live gespeelde muziekstukken. Maar het was in zijn jonge jaren zeker geen uitgemaakte zaak dat Sacksioni later carrière zou maken met gitaarspelen. Hij bleek namelijk ook een uiterst getalenteerd voetballertje te zijn. Hij begon zijn voetbalcarrière bij Neerlandia, maar verkaste op elfjarige leeftijd naar Ajax, waar hij het tot de A1 en zelfs tot enige wedstrijden in het Tweede van Ajax bracht.

Zoals zo vaak het geval is bij mensen die meerdere talenten hebben moest ook Harry op een gegeven moment kiezen. In dit geval dus tussen voetbal of gitaar. De keuze viel hem moeilijk, maar de eerste tekenen van een voorkeur deden zich voor toen hij als jonge jongen op een avond voor het naar bed gaan twee gitaarakkoorden snel achter elkaar wilde leren spelen. Hij oefende net zo lang tot zijn vader op de deur van zijn slaapkamer klopte met het bericht dat het half zeven was. ’s Ochtends dus. Het was tijd om op te staan… Sacksioni noemt zichzelf dus niet ten onrechte ‘idioot gedreven’.

De meeste mensen die gitaarspelen zingen daarbij en begeleiden zichzelf met akkoorden. Maar Sacksioni zingt, naar eigen zeggen, vals en dat wilde hij zijn omgeving dus niet aandoen. Hij besloot derhalve zich te concentreren op het begeleiden van artiesten die wél kunnen zingen, het meespelen in orkesten en het optreden als soloartiest, waarbij niet hij, maar zijn gitaar zingt.

Ook wordt hij soms gevraagd om achtergrondmuziek te maken bij Sterreclames voor de televisie. Zo kreeg hij een opdracht om een eigen arrangement te spelen op de ontroerende melodie ‘Vincent’ – ook wel bekend als ‘Starry Starry Night’, de prachtige ballade van Don McLean als ode aan Vincent van Gogh en diens schilderij Sterrennacht. Na drie uur diverse variaties voorgespeeld te hebben en er op aandringen van zijn opdrachtgevers aan gesleuteld te hebben, waren de heren tevreden en stond hun keuze vast. Op hun vraag welk arrangement Sacksioni eigenlijk zélf gekozen zou hebben, speelde hij een totaal andere variatie, waarop zij in koor riepen: “Ja, dat is ‘m! Die moeten we hebben!”. Drie uur naar de knoppen voor een spotje van 25 seconden.

Op een dag bezocht Sacksioni een groot diner voor 300 man in Hamburg. Een van de aanwezigen was de beroemde Amerikaanse componist en dirigent Leonard Bernstein, de grote man van onder andere de West Side Story. Als vurig bewonderaar van Bernstein wilde Sacksioni hem dolgraag een keer persoonlijk ontmoeten. Op zijn desbetreffend verzoek kwam pas op het eind van de avond een reactie: “What time you will be in my room, boy?” Sacksioni wimpelde beleefd af, want Bernstein zou het zeker niet bij het handen schudden alleen gelaten hebben...

De definitieve stap naar de gitaar werd gemaakt tijdens een training bij Ajax. Rinus Michels had er al bij hem op aangedrongen te kiezen tussen voetbal of gitaarspelen en toen Arnold Mühren hem op die avond door de benen speelde, stond zijn besluit vast: “Ik word gitarist”. Hij is Mühren daar nog altijd dankbaar voor. “Zonder die panna, was ik nooit zo’n gitarist geworden”, aldus Sacksioni.

Tot slot speelde de meestergitarist een razende en virtuoze wirwar van wereldberoemde songs en melodieën waarin nummers van onder andere The Beatles en The Rolling Stones te herkennen waren. Het was een warme en vrolijke sponsorborrel, met prachtige muziek van een op en top gedreven kunstenaar, die wars is van poeha en de eenvoud zelve is gebleven.

En aan het eind van de avond bleven bij het verlaten van het clubhuis de door merg en been gaande en kristalheldere ijle tonen van Sacksioni’s gitaarversie van ‘Vincent’ hangen. Starry starry night…

Bert Vermeer
Foto's: Theo Wit

Op 9 mei 2009 werd Sacksioni tijdens zijn 40-jarige jubileumvoorstelling gedecoreerd als Ridder in de Orde van Oranje-Nassau, onder andere voor zijn verdiensten voor de Nederlandse muziek en zijn inzet voor jong gitaartalent.


2015-2020 overzicht