Onverdiend verlies tegen GVVV
In Veenendaal verloor HFC met 2-1 en komt daardoor iets dichter bij de degradatie streep. Kijkend naar de wedstrijd was het verlies onverdiend, daarbij is aansluiting bij de middenmoot nog steeds goed mogelijk. Sport is soms heel hard en erg oneerlijk; in de 92e minuut viel de 2-1 voor GVVV. HFC speelde een goede wedstrijd, kreeg kansen, maar nam uiteindelijk geen punten mee uit Veenendaal. Komende weken zullen er nog flink wat punten gepakt moet worden om bij de middenmoot aan te sluiten. Een klein beetje geluk ontbrak in Veenendaal. Komende weken heeft HFC dat kleine beetje geluk wel heel hard nodig om zich veilig te spelen.
Hoewel de eerste helft van beide kanten niet sensationeel was, was het HFC, compact spelend en vroeg storend, dat het beste van het spel had. Echt grote kansen waren er in die eerste helft niet. Een vrije trap in de 47e minuut leverde wel voor GVVV een 1-0 ruststand op. De vrijetrap werd perfect uitgevoerd en liet keeper Mitchel Michaelis kansloos. Deze vrije trap werd gegeven voor een fikse schouderduw, en zo werd het, ondanks de schoonheid van de vrije trap, een ongelukkige achterstand voor HFC. De verdediging van het compact spelende HFC wist in die eerste helft de lange ballen van GVVV goed te pareren. Vaak werden ballen zelfs al op het middenveld terug veroverd. De voortzetting was echter onvoldoende om de spitsen echt instelling te brengen. Voorzetten bleken niet scherp genoeg om de GVVV-keeper echt te verontrusten.
De tweede helft was vier minuten bezig toen een perfect ingestudeerde vrijetrap voor HFC werd beloond met de 1-1. Gerry Vlak speelde Ruben Heeremans aan, die de bal koppend voor de voeten van de aanstormende Marijn Ploem neerlegde. Marijn Ploem had weinig moeite om de 1-1 op het bord te toveren. Gek genoeg was het GVVV dat na de 1-1 de meeste kansen kreeg. Oorzaak was dat, door de aanvallende wissels, het compacte spel van HFC uit de eerste helft weg was. Keeper Mitchel Michaelis liet zich duidelijk horen, de verdediging bestaande uit Ruben Heeremans, André Morgan en Marijn Ploem deed alles wat ze kon om tegendoelpunten te voorkomen en dat ging heel lang goed. Door de wissels om de achterstand goed te maken, was de balans een beetje uit het elftal. Coach Dennis van den IJssel probeerde dat te herstellen met nieuwe wissels. De linies bleven echter te ver uit elkaar staan, waardoor GVVV er vaker doorheen kwam.
Ook HFC kreeg een aantal goede mogelijkheden. Eigenlijk had een van die kansen moeten leiden tot een doelpunt. Maar het lukte Levi de Wilde, Delano Ladan en Niels Donker niet om de GVVV-keeper te passeren. Een prachtige actie met een aantal 1-2’s in één aanval, opgezet door invaller Joas Kors, leidde ook net niet tot een doelpunt. De door Joas Kors ingeschoten bal vloog langs de verkeerde kant van de linker doelpaal en leidde zo niet tot een HFC-doelpunt. Na 90 minuten stond de 1-1 op het scorebord. Toch kwam er nog een enorme domper voor HFC. In de 92e minuut scoorde GVVV, via een droge knal hoog in het doel, als nog de 2-1. Zuur, onverdiend, maar wel de realiteit; de punten bleven in Veenendaal.
Zo kun je goed spelen, in de tweede helft een paar mooie kansen krijgen en toch nog in de ‘dying seconds’ de wedstrijd verliezen. Het worden voor HFC een paar spannende weken. Er is nog van alles mogelijk maar als het woordje ‘moeten’ erbij wordt gehaald is het voor spelers niet gemakkelijk om het hoofd koel te houden. Toch, met een beetje geluk, gaat ons eerste elftal gewoon de punten pakken om zo het Tweede Divisieschap veilig te stellen. Aan het vertoonde spel in Veenendaal zal het niet liggen. Nu de tanden op elkaar en met een beetje meer geluk wedstrijden winnen.
Maarten van Walsem
Opstelling HFC:
Mitchel Michaelis (K/C), Ruben Heeremans, Andre Morgan, Marijn Ploem, Flip Klomp, Jan Muller, Gerry Vlak, Cédric Girault, Delano Ladan, Tom Bijen en Levi de Wilde.
Invallers: Koen Tros, Niels Donker, Joas Kors, Bart Muns en Oussama Lahri.
Kijk op HFC TV voor een korte samenvatting
