(C)ORONA

 

In de lift van ons appartementengebouw hangt een sticker met het telefoonnummer dat je kan bellen in geval van nood. Het nummer is van een bedrijf dat Orona heet. Ik heb elke dag de neiging met een viltstift er een hoofdletter C voor te zetten. Ik doe het niet omdat niet iedereen daar de lol van in zou zien en je moet de mensen in deze tijd geen onnodige angst aanjagen.
We leven in een bijzondere tijd, ik heb de tweede wereldoorlog meegemaakt, alleen de laatste twee jaar bewust. Ik heb de Korea oorlog meegemaakt, ik las er over in de kranten, ik heb de Cuba crisis meegemaakt, dat was wel spannend met die opstomende Russische schepen. En al die economische crises, ook meegemaakt, de Watersnoodramp, de Oliecrisis met Joop den Uyl, MH 17, verschillende beurscrashes en wellicht vergeet ik er nog een paar. En elke keer kwamen we er boven op en dat denk ik nu weer,  al beangstigt het geheel mij wel want ik zit met mijn 81 jaar in de risico groep.

 

 

Ik mis Haafcee, vooral de uitwedstrijden en ik vraag mij af hoe de spelers van het eerste zich fit houden. Houdt Vincent Volkert ook een pleerolletje hoog, en oefent Wessel Boer ook samen met zijn vriendin die mooie oefeningen die Tagliafico op een filmpje laat zien. Ik vraag het mij af. Wat doet Gertjan Tamerus, of Homerus zoals Kea hem steevast blijft noemen. Is hij net zo verstandig als de Griekse dichter? En Tom Boks, heeft hij ook een Tjoek(?). Ik las in NRC een interview met Sari van Veenendaal, zij oefent thuis met een Tjoek. Wat is in hemelsnaam een Tjoek? Wij hadden een paar jaar geleden een spits die ze Tjoek noemden, maar ik neem niet aan dat Sari die bedoelt. En dan Gerrit Peijs, ik kwam hem vlak bij HFC tegen op mijn dagelijkse fietstochtje. Hij was ook op de fiets, samen met zijn echtgenote en werkte aan zijn eigen herstel. Wij namen na een kort gesprek afscheid met de woorden: “Tot op Haafcee”. Ja, tot op Haafcee, wanneer zal het weer mogen. Ik volg de nieuwsberichten nauwgezet en lees de kranten van achteren naar voren. Ik bel met vriend Paul wat hij van de situatie vindt. Maar ook hij zit rustig thuis en laat niemand binnen.

Ik mis niet alleen Haafcee, maar ook mijn wekelijkse golfrondjes. In plaats daarvan geef ik mijzelf de opdracht iedere dag een uur te fietsen om in beweging te blijven. Je kan tenslotte niet de hele dag spelletjes op de computer blijven spelen. Op die fietstochtjes ervaar ik hoe rustig het in onze omgeving is geworden. Er rijden bijna geen auto’s, je hoeft nergens lang te wachten, je kan overal zo doorrijden. De treinen en bussen zijn leeg, net als de schappen bij Albert Heijn, en het vrachtverkeer is minimaal. Het lijkt een beetje op de autoloze zondag van lang geleden.

 

Terwijl ik door de omgeving fiets vraag ik mij af,  hoe zal het met die andere voetbalclubs uit onze tweede divisie zijn. Zullen zij nu beperkt worden in hun financiële armslag, hun sponsoren worden tenslotte ook getroffen door de crisis. Tot nu toe pikten zij de beste spelers uit de tweede divisie bij de andere clubs vandaan met, naar ik aanneem, betere financiële voorwaarden dan bij bijvoorbeeld HFC. Hebben ze nu in Spakenburg nog steeds grote hoeveelheden geld ter beschikking om spelers te kopen en hoe zit het in de bollenstreek bij Rijnsburgse Boys, bij Katwijk en op de Zuid As bij AFC ? Als ik het mij goed herinner zijn er bij ons vier spelers die volgend jaar elders spelen, gaat dat nog wel door? Zo maar een paar vragen die bij mij opkomen als ik langs het Spaarne fiets, in Leyduin of in de buurt van het Bloemendaalse Kopje. Wie weet het antwoord? Vervolgens mijmer ik een beetje hoe het zou zijn geweest als al die goede spelers die we de laatste 5 jaar zijn kwijtgeraakt, bij Haafcee zouden zijn gebleven. Dan waren we allang kampioen van de Tweede Divisie geweest. Maar helaas, het is niet zo. Wij besteden ons geld aan een mooi nieuw clubhuis en dat is andere koek. Voor een groot deel opgebracht door de leden zelf, iets om trots op te zijn.

Ik ben benieuwd hoe lang de Corona crisis nog gaat duren, ik stel me in op nog een aantal weken en misschien spelen we tot diep in de zomer om de competitie af te maken. Vanavond maar weer de nieuwsrubrieken bekijken en hopen op goed nieuws. Heeft u al een idee hoeveel virologen wij in Nederland hebben en een dag zonder Ab Osterhaus is een dag niet geleefd. Ik eindig maar met de hoopvolle woorden van Gerrit Peijs: “Tot op Haafcee”.

Ruud Onstein

 

Nieuws overzicht