Teleurgestelde koppies na prima resultaat!

Koninklijke HFC O17-1 – SBV Excelsior 017-1 (1-2) 2-2
De december maand staat voor de deur. Het eerste deel van de competitie loopt op zijn einde en een ding is duidelijk. Met nog twee wedstrijden te gaan staat vast dat we straks zullen moeten knokken voor handhaving. We gaan een super spannend tweede deel tegemoet. Tot aan die tijd nog twee prachtige affiches. Over twee weken uit naar VVV - Venlo en vandaag Excelsior uit Rotterdam op bezoek.

Een heerlijk najaarszonnetje, een graad of 9 a 10 en een prima bespeelbaar veld. Een tegenstander, die gezien de stand gelijkwaardig zou moeten zijn en een prima opkomst qua publiek. Kortom wederom voldoende ingrediënten voor een leuke pot voetbal.

Zonder de geblesseerde Mika van Rees een verder volledig fitte groep. Splinter en Boris herstelt maar nog geen basisplaats. Met Hugo, Tim, Hidde en Finn als overige substitutes konden we om 12.15 uur aanvangen in de volgende opstelling:

                                                               Mikael

                                       Ruben                                      Joas

    Mikaël                                                                                                         Stijn

                        Médoune                                                       Gillermo

                                                                  Tijn

Rory                                                                                                                     Jemero

                                                                  Miles

Waar wij minimaal een gelijkwaardige wedstrijd hadden verwacht liepen wij de eerste 20 minuten volledig achter de tegenstander en de feiten aan. Het veldspel, de intensiteit maar ook vooral de echte wil om te winnen was tot dat moment vooral bij Excelsior aanwezig. Resultaat een 0-2 achterstand (waarvan de tweede wonderschoon afgerond, een stift in de verre hoek).

Het leek wel of we daarna direct wakker geschud waren. Vanaf de aftrap ging de knop om en was er vanaf dat moment nog maar 1 ploeg aan het voetballen. Resultaat, nog voor rust 3 a 4 opgelegde kansen. Tijn en Rory kwamen net te kort om direct wat terug te doen. In en van de daaropvolgende aanvallen was het Tijn, die fantastisch vrij gespeeld werd en uiteindelijk met een zeer sociale assist, Joas de 1-2 liet aantekenen. Vlak daarna met nog een minuut of drie op de klok kwam Rory bij de tweede paal een teen te kort om nog voor rust de gelijkmaker aan te tekenen. In ene werd Excelsior bij vlagen volledig uit elkaar gespeeld, enigszins gelukkig haalden zij met een 1-2 voorsprong de rust.

In de rust zoals altijd even topoverleg tussen de ouders, gezellig speculerend over hoe onze binken het beste terug uit de kleedkamer kunnen komen. Wat opvalt is dat “we” altijd kansen zien, overigens altijd weer de verdiensten van de hoofdrolspelers zelf. Algemene indruk, het komt vast goed. Alleen het scoren😉 schort er nu nog aan…..

Na rust Boris in de basis voor de moegestreden Stijn. Boris, de afgelopen weken niet helemaal fit door een opspelende enkel, mag zijn rentree maken en doet dat niet onverdienstelijk. De tweede helft weet HFC de boel dusdanig te organiseren dat Excelsior eigenlijk niet meer gevaarlijk wordt. Sterker nog het is na rust opnieuw eenrichtingsverkeer. HFC heeft een veldoverwicht en met plaagstootjes doet het Excelsior pijn maar echt genadeloos zijn we niet. Tot aan de 16 van onze tegenstander controleren we de wedstrijd, daarna grossieren we in foutjes en onnauwkeurige passes.  Steeds komen we te kort met de laatste bal. Excelsior figureert tot aan dat moment slechts als sparringpartner.

In de 60ste minuut de rentree van Splinter. Twee weken geleden liep hij tegen een, op het oog, vervelende blessure aan, maar een wonderbaarlijk herstel bracht hem zaterdag als een soort van pinchhitter vervroegd verrassend snel weer binnen de lijnen. In totaal had hij 180 seconden nodig om beide partijen op gelijke hoogte te brengen. Een voorzet van Rory bleef hangen en werd op waarde ingeschat door een dit seizoen ontketende Tijn. Zijn laatste zetje bracht Splinter in stelling en deze bleek een ijskonijn. Met een prima aanname binnen het 5 metergebied wist hij uiteindelijk d.m.v. een bekeken schuiver de stand gelijk te trekken.  Met 2-2 en nog 28 minuten op de teller was alles nog mogelijk……

HFC rook bloed. Excelsior wankelde en trachtte het spel een beetje te ontregelen, een punt was het hoogst haalbare moet men gedacht hebben. Een paar overtredinkjes, achter elkaar 3 wissels doorvoeren en een beetje tijdrekken werd zelf nog bijna beloond. De, op zich goed fluitende, scheidsrechter stond er bovenop toen een vrije trap van Ruben binnen de 16 opzichtig “en bewust” met de arm werd geblokt, hij wuifde het weg. Enkele seconde later wees hij gedecideerd naar de stip toen de bal ongelukkig tegen de arm van Joas belandde.

Het blijft zeker door dit soort momenten een ongelukkige regel. Wanneer fluit je wel en wanneer niet. Wat wel opvalt is dat we “bewust of onbewust” hem wel heel vaak meer tegen krijgen dan mee. Enigszins teleurgesteld is er geen ontkomen aan. Uiteindelijk volledig tegen de verhouding in mag Excelsior aanleggen voor de 2-3. Is het niet dat daar dat onze kanjer Mikaël Mensink op doel staat. Dit jaar niet de eerste keer dat hij zijn team er in eenzelfde situatie doorheen sleept. Ook nu weet hij met een katachtige reactie de goed ingeschoten bal uit het uiterste hoekje te tikken. Met deze geweldige redding weet hij zijn ploeg te behoeden van opnieuw een achterstand. Achteraf gezien weer een hele cruciale, chapeau Mikaël…

HFC is in het verdere verloop niet meer in staat om Excelsior echt pijn te doen. Resultaat een gelijk spel en (wederom) teleurgestelde koppies (tegen een BVO). Op dat moment zuur, achteraf relativerend supermooi. Zo meer daar over…

Resume
Achteraf moet je jezelf afvragen hoe het kan, dat we met 0-2 achter komen tegen Excelsior. Waar komt het vandaan dat we daarna met zijn allen de draad wel op kunnen pakken? En uiteindelijk de wedstrijd gewoon hadden moeten winnen. Tegen Almere hadden we het overigens ook heel moeilijk de eerste twintig minuten, daarna onszelf georganiseerd en de balans gevonden. En juist op het moment dat we daar voor komen krijgen we binnen enkele minuten de gelijkmaker te verwerken.

We hebben echt stappen gemaakt de laatste weken. De manier van druk zetten, de wijze waarop we kunnen verdedigen en het aantal kansen die we weten te creëren bieden een mooi vooruit zicht.  Ik kijk echt uit naar de tweede seizoenshelft maar er is nog werk aan de winkel. We zijn op de goede weg maar er is ruimte voor verbetering. Ik ben een positivo maar zonder iemand te kort te doen een kritische noot; focus /concentratie over 90 minuten, daar ligt in mijn beleving onze grootste groeipotentie. Voetballend ruim voldoende kwaliteit, als team een geweldige progressie geboekt nu nog de concentratie voorin, op het middenveld en achterin, niemand uitgezonderd.

Ik ben van het vooruit kijken, ik ben nieuwsgierig naar het vervolg van de competitie. Natuurlijk niet voordat we de balans kunnen opmaken na VVV. We gaan daar gezien de cijfers hieronder niet verliezen. Dat zou namelijk onze balans verstoren en dat zou zonde zijn.  En als we het dan toch de balans verstoren laten we dan maar winnen…. Dan hebben we een mooie terugreis!

Resultaten tegen BVO’s in competitieverband
Winst 2 x             (Roda JC - NAC)
Gelijk 3 x             (Willem II – Almere City – Excelsior)
Verlies 2 x           (De Graafschap – Dordrecht)
Overige feiten 3 x verlies tegen niet BVO’s (Alphense Boys, AFC en Dem)

Kortom voldoende ruimte voor groei.
Wat een mooie groep en wat een prachtig spelletje….

Edwin Schilling

HFC Jeugd overzicht