HFC 15-1 (zat) toont veerkracht tegen TOGB: 1-1

We begonnen zaterdagmiddag thuis met de zon tegen. Een handigheidje van de TOGB-aanvoerder die de toss had gewonnen. Het gaf aan dat de tegenstanders uit Berkel-Rodenrijs geslepen jongens waren – overigens stemde het bij ons tot grote tevredenheid dat het nog jongens waren en geen jonge mannen met hele of halve baarden, zoals wij die in deze Tweede Divisie B intussen al meerdere malen zijn tegengekomen.

De strijdwijze van TOGB bestond eruit om de bal op te vangen bij de zestien en er dan met lange, diepe ballen tussenuit te knijpen. Mooi is het niet, maar effectief is het zeker. En ook deze tactiek kennen we van andere ploegen, zoals DHC en Quick waar HFC de laatste twee weken van had verloren.

Het moet gezegd worden, maar onze jongens begonnen wat nerveus aan het duel waarop veel toeschouwers waren afgekomen. Misschien was het vooral onwennigheid want trainer-coach Kelly Giessen had in zijn opstelling op vier plaatsen wijzigingen aangebracht, om andere jongens speelminuten te geven. Maar na de eerste minuten te zijn doorgekomen, gooide men de schroom van zich af en werd evenzeer duidelijk dat TOGB in een matige vorm stak. Langs de kant hoorde je al zeggen dat dit wel eens een gelijkspel kon worden, of hooguit een nipte zege voor de een of de ander.

De 0-1 kwam toch nog onverwacht. We werkten de bal niet goed weg, die vervolgens voor de voet van een TOGB'er belandde die 'm er eenvoudig inschoof.  Doelman Freek Kenter, die goed keepte, was kansloos. De koninklijke koppies gingen niet hangen na deze tegenvaller, maar eerder werden de mouwen opgestroopt. Na de rust kwam Giel Klijn erin, en trok HFC meer en meer het spel naar zich toe. Ook dat kennen we van vorige wedstrijden. Er vielen kansen aan beide zijden, maar gescoord werd er niet.

Toen maakte Noud Klaassen zijn opwachting, speler van de zondag-1. Zijn komst bracht meer diepte in ons spel. Met Orhan nu in de spits, leek het slechts een kwestie van tijd dat de gelijkmaker ging vallen. Tenslotte vielen ook Noud van Deijl en Chiel Vellekoop in. Er was nog een tiental minuten te spelen. HFC zat in de juiste flow. Een aanval via Noudje Klaassen bereikte Orhan die de bal heerlijk intikte: 1-1.

Er had zelfs een overwinning ingezeten, maar met de uitslag kon ieder weldenkend mens leven. Volgende week, wederom thuis, nemen we het op tegen Spijkenisse, de laatste wedstrijd van dit jaar. Daarna speelt op het hoofdveld het eerste tegen Katwijk. Dat belooft dus een mooie voetbalzaterdag te worden.

Frans van Deijl

 

          

 

HFC Jeugd overzicht