Koninklijke verovert koppositie in tweede divisie

De minuut stilte die voor de wedstrijd in acht werd genomen vanwege het overlijden van clubicoon Henk Koelewijn van IJsselmeervogels was mooi. De geluidloze minuut die na ruim een uur volgde op de allesbeslissende 1-3 van Koninklijke HFC was minstens zo indrukwekkend. Want hoe knap is het als je met tien veldspelers en een doelman puur vanwege de getoonde kwaliteit een goed gevuld voetbalstadion stil krijgt? Een meegereisde Haarlemse supporter zag zijn kans schoon en verstoorde de stilte met „Kom op HFC! Komaan!”

Na een gespannen en slordige eerste helft van twee kanten, liet Koninklijke HFC na de rust geen veertje meer heel van lijstaanvoerder IJsselmeervogels: 1-5. Een historische koppositie op het hoogste landelijke amateurniveau voor de Haarlemmers was het gevolg.

De aanmoediging was al lang niet meer nodig, want HFC was al na de 1-1 heer en meester. In de eerste helft liep het allemaal nogal stroefjes. Het spel golfde weliswaar op en neer, maar van vloeiende aanvallen was aanvankelijk nauwelijks sprake. De spanning zat er aan beide kanten zichtbaar op. De koppositie in de tweede divisie stond dan ook op het spel.

Met de 1-0 van Michaël de Harder in de 34ste minuut kreeg IJsselmeervogels waar het recht op had. In de beginfase had de ploeg van Ted Verdonkschot al twee dotjes laten liggen. HFC werd aanvallend gevaarlijker, maar zoals zo vaak de voorbije weken was de eindpass onvoldoende of stond er niemand op de goede plek als de bal op maat werd gegeven. Met name Joël Donald was ongelukkig in zijn positie-keuzes. Gertjan Tamerus koos voor de spits omdat Khalid Tadmine voor de warming-up niet kakelvers oogde.

Toen vlak na de rust Sam van Huffel de 1-1 scoorde door de bal na een messcherpe counter via de hoofden van twee ’rooien’ achter de doellijn te poeieren, kantelde de wedstrijd volledig. Al moest Tom Boks na een uur nog één keer zijn klasse tonen in een één op één situatie. Daarna was het puur eenrichtingsverkeer. Middenvelder Lars Weistra gooide alle schroom van zich af en speelde zijn beste wedstrijd ooit in het koninklijke shirt.

Zijn rechterbeen gebruikt Weistra uitsluitend om niet om te vallen. Met zijn linker daarentegen kan hij alles. De voormalige topper in het zaalvoetbal grossierde in onnavolgbare passeerbewegingen en heerlijk steekpassjes. Voordat hij met een magistrale hakbal (achter het standbeen langs) de kroon op het werk zette (1-4), deed het duo Morgan-Donald van zich spreken. Twee assists van rechtsback Morgan werden feilloos afgerond door de van Scheveningen overgekomen spits. Ineens stond Donald wél waar hij moest staan.

In de zeventigste minuut bekroonde Sam van Huffel een topmiddag met zijn tweede goal van de wedstrijd: 1-5. Al ging zijn eerste treffer als eigen doelpunt van Justiana de boeken in. Als Koninklijke HFC behoefte had gehad aan het nog meer vernederen van de tegenstander, had het zomaar op 1-6 en 1-7 kunnen uitdraaien. Want IJsselmeervogels voelde na de 1-3 nog nauwelijks behoefte om weerwerk te bieden. Vooral dát zal trainer Ted Verdonkschot pijn hebben gedaan.

Het feestje op het veld vierden de spelers van Koninklijke HFC ingetogen. Lijstaanvoerder zijn na dertien wedstrijden is prachtig, maar het is niet meer dan een momentopname. Al zal de spelersgroep én trainer Gertjan Tamerus moeten erkennen dat HFC inmiddels tot het elitegroepje titelkandidaten behoort. Of ze het nu leuk vinden of niet. Dat is nu eenmaal de consequentie van het geven van voetballes in een vol stadion in Spakenburg.

Koninklijke HFC: Boks, Morgan, Wilffert, Boer, Kok, Volkert, Noordmans, Weistra (81. Dekkers), Van Huffel (86. De Visser), Donald, Van der Linden (77. Tadmine).

Bron: Haarlems Dagblad, Rob Spierenburg
Foto's: Pro Shots / Erich Snijder

Nieuws overzicht