Het gehele team heeft vandaag gewonnen!

Afgelopen dinsdag was de voltallige JO15 selectie getuigen van de KNVB bekerwedstrijd van het Eerste elftal van de Koninklijke HFC tegen profclub Telstar. Het team van Gertjan Tamerus liet zien hoe je technisch en tactisch vernuft koppelt aan een goede wedstrijdmentaliteit. En dat de afstand naar de Eerste Divisie optisch helemaal niet zo groot is.

Deze lessen konden de mannen van de JO15-1 (zat) gelijk in de praktijk brengen, tijdens de uitwedstrijd die het meest dichtbij is, tegen UVS uit Leiden. UVS (Uit Vriendschap Saäm) is de oudste voetbalvereniging van Leiden, op 1 april 2014 bestond de vereniging 100 jaar. De club kan terugkijken op een rijke voetbalgeschiedenis: tussen 1955 en 1962 speelde de club zelfs betaald voetbal.

Voor het eerst in deze competitie, speelde het team van coach Kelly tegen een tegenstander die ónder hen stond, op de ranglijst in deze Tweede Divisie. Benieuwd wat dit met de koppies van onze mannen zou doen. Zouden ze dezelfde ‘drive’ kunnen opbrengen als vorige week tegen VCS? Op Sportpark De Kikkerpolder startte Kelly met een ongewijzigde formatie, ten opzichte van de vorige twee wedstrijden. In de werkelijk stromende regen werkten de mannen hun warming-up af.

Zoals besproken, gaven de Koninklijken na het eerste fluitsignaal gelijk vol druk op de defensie van UVS. Al in de 2e minuut leidde dit al tot een goede schotkans van Yassine. De Haarlemmers hielden de druk er goed. Dit resulteerde in een zwaar veldoverwicht en werkelijk goed spel. Aanvallen begonnen van achteruit en al combinerend, soms zelfs met één of twee keer raken, wisten de middenvelders steevast de aanvallers in stelling te brengen.  Zo werd Yassine in de 8e minuut één-op-één met de keeper gezet door Enzo. Zes minuten later weer een goede aanval over meerdere schijven, die tot corner werd verwerkt. Uit de corner schoot Enzo over. Zo was het een kwartier lang een eenzijdige wedstrijd, waarbij UVS was veroordeeld tot counteren. Onze mannen speelde écht goed voetbal, alleen de eindpass was steeds nét niet goed genoeg.

Maar naarmate de eerste helft vorderde zakte ons tempo te veel in, om UVS echt pijn te doen. Passes kwamen niet meer aan en duels werden verloren. Sommige spelers leken wat afwezig te raken. In de 18e minuut leidde deze instelling tot de eerste corner van UVS. En zeven minuten later volgde een schot van UVS op het doel van Boris, nadat ze een aanval van ons heel eenvoudig hadden overgenomen. De lucht boven Leiden werd dan wel helderder, maar het spel werd steeds lastiger op het super gladde veld.

In de 29e minuut speelde Zeger prima Isran aan, die Mats wegstuurde. Die won het duel met de UVS-back en ging alleen op de keeper af. Maar ook deze grote kans werd door de keeper gered en Yassine schoot de afvallende bal over. In de 32e minuut volgde de tweede corner van UVS. Wij kwamen er niet meer af en er volgde een vrije trap voor UVS op de rand van het strafschopgebied. Ongelofelijk, maar we kwamen niet meer onder de druk weg. En als we even weg waren, was de bal zo weer terug... Op slag van rust hadden wij een ingooi op onze linksvoor positie. Daar verloren wij de bal en voor we het wisten was de UVS rechtsbuiten weg. Hij won zijn duel, haalde de achterlijn en trok de bal zó goed voor, dat die bij de tweede paal kon worden binnen geschoten: 1-0 UVS!

De scheidsrechter floot snel daarna af voor de rust. Een time-out die Kelly benutte om de mannen even flink scherp te zetten. Hoe was het mogelijk dat er zó geweldig werd begonnen, er vervolgens zó slap werd gespeeld en er dus met een achterstand werd gerust? Dit was dé mogelijkheid om na dit weekend naar boven te kunnen kijken en misschien wel mee te doen om plaats vier. In plaats van in de gaten te moeten houden, wie ons van onderaf zouden kunnen inhalen! Dat kwam binnen bij de boys.

Kelly besloot aan het begin van de tweede helft gelijk flink te wisselen. Benk kwam voor Zeger (Giel ging links in het centrum spelen), Ben voor Chiel (Roman ging linksachter spelen), Daan voor Noud en Orhan voor Isran. De wissels hadden direct het beoogde effect. Want al in de 3e minuut werd een mooie aanval door Orhan gepromoveerd tot doelpunt. Wat schoot hij die bal met zijn heerlijke linker, fantastisch achter de verbijsterde UVS keeper: 1-1!

De tweede helft was ons voetbal misschien wat minder verzorgt, de nodige spelers stonden ook niet meer op hun eigen posities, maar er werd wel weer gestreden. In de 12e minuut was een vrije trap van UVS een prooi Boris. En een minuut later volgde nog schotkans voor UVS, om maar aan te geven dat UVS de punten thuis wilden houden. Na wat mogelijkheden voor HFC, volgde in de 19e minuut weer een grote kans voor UVS. Kelly concludeerde terecht, dat we te veel naar achter aan het lopen waren.

De mannen trokken zich deze opbouwende kritiek aan. In de 21e minuut volgde een grote kans voor Bodi en in de 23e minuut stuurde Benk met een lange bal Mats weg. Die won sterk zijn duel en was ook de, ver uit zijn doel gekomen, keeper de baas. Helaas schoot hij de bal over het verder lege doel. Maar de mannen hielden de druk er nu weer goed op. Een goede actie van Orhan in de 25e minuut leverde een vrije trap op, randje zestien. Een mooi klus voor Benk. Die nam een aanloop en schoot de bal zo in kruising: 1-2! De ontlading die daarna volgde zei veel. Zowel Benk, als de andere veldspelers, als ook de spelers op de bank, renden naar Kelly en vierden de goal met hun trainer.

In de 27e minuut bracht Kelly, met Tijn voor Yassine, nog wat vers bloed. Slechts een paar minuten later stak Tijn fraai Enzo weg, binnendoor. Vervolgens ging Enzo slim buitenom en werd neergelegd, penalty. Tijn ging zelfverzekerd achter de bal staan en schoot resoluut het leer in het doel: 1-3!! In de laatste minuten drong UVS nog wel aan maar erg overtuigend was het niet meer. Onze verdedigers kwamen niet meer in de problemen en alle hoge ballen waren, zoals gebruikelijk, voor Boris. Zo werd ook deze wedstrijd over de streep getrokken.

Daarmee werd dit een wedstrijd met een opvallende statistiek: alle goals werden gescoord door invallers. Dit én de manier waarop uiteindelijk werd gewonnen, maakte dat Kelly na afloop in de kleedkamer een heldere conclusie kon trekken: het gehele team had vandaag gewonnen! We hebben niet maar één vaste basis waar we wedstrijden mee spelen en winnen. We hebben een groep van achttien jongens, die allemaal vreselijk goed kunnen voetballen. De wil om te winnen maakt vervolgens uit, wie in eerste instantie wordt opgesteld. Aankomende week tijdens de trainingen kunnen de mannen dat weer aan hun coach laten zien. Als voorbereiding op de komende wedstrijd tegen SC Feyenoord. Wat een mooi vooruitzicht!

Bob Klijn

HFC Jeugd overzicht