Een zinderende ontknoping dreigt

Conform mijn epistel van de vorige competitiewedstrijd, neemt de spanning rond de stand van de ranglijst met de week toe. Wie denkt dat dit van invloed zou kunnen zijn op het spel van onze JO15-1 (zat) in de thuiswedstrijd tegen Hollandia, heeft het mis.

De óntspanning werd deze week door onze technische staf gevonden in het gezamenlijk eten na de training van dinsdag en daarna het met zijn allen kijken van de eerste halve finalewedstrijd van Ajax tegen de Spurs in de Champions League. Bij mij werkt dit meestal spanning verhogend, bij de mannen niet, zo bleek zaterdag. Kelly begon met de gebruikelijke elf namen. Daarbij was in de opstelling wederom een plek voor Achraf in de aanval en voor Xander op het middenveld. De hagelbuien vertrokken boven de Spanjaardslaan en de zon warmde de weer massaal uitgelopen supporters op.

Onze mannen begonnen gedecideerd. In ieder geval, achter iedere bal zat een gedachte, al was de uitvoering niet altijd perfect. Al in de 3e minuut noteerde ik de eerste kans voor Achraf, na een pass van Joas op Idse. In de 5e minuut een heerlijke lange trap van keeper Tijn op de stropdas bij Idse, wiens voorzet net niet werd binnen gegleden. Drie minuten later, een magnifieke aanval over diverse schijven eindigde met een schot van Achraf in het zijnet. Weer twee minuten verder, goed doorgaan van Joris gaf Achraf weer een mogelijkheid, maar de Hoornse keeper lag er dapper voor. Een lange bal van Joris in de 14e minuut viel tussen Achraf en keeper, die redde. Net toen ik mijzelf beloofde dat ik wel mocht stoppen met het noteren van alle halve kansen, leidde de eerste serieuze aanval van Hollandia tot een corner. Maar het dichtst bij een doelpunt waren de mannen in de 17e minuut. Een afstandsschot van Achraf zagen wij er zo inzeilen, maar ging via de onderkant van de lat er niet in.

Toch lieten de mannen zien, dinsdagavond wat te hebben opgestoken van ons Amsterdamse voorbeeld. In de 27e minuut was er wederom het goed doorgaan van Idse. Hij maakte een slimme beweging binnendoor – buitenom en gaf mee aan Achraf. Die ging vanaf links naar binnen en haalde uit laag in de korte hoek: 1-0!! Het enige wat Hollandia daar tegenover kon stellen, was een kopbal uit een vrije trap á la Spurs, net naast dus... Vlak voor rust legde Achraf nog een bal goed af op Niels, die net niet wist te scoren.

We gingen rusten met het gevoel dat er, net als dinsdag, al voor rust definitief afstand genomen had kunnen worden. Maar als we de tweede goal zouden maken, zou de marge wel over de streep getrokken worden, dachten we. Na de pauze was Hollandia wat rustiger aan de bal en daarmee iets dominanter. Maar in de 43e minuut werd aan alle Hoornse illusies een einde gemaakt. Xander werd door Joas alleen voor de keeper gezet, waarna Niels uit de rebound kon scoren: 2-0. Nog geen drie minuten later, een prima opbouw over rechts met Kik en Joris, wiens voorzet bij tweede paal net naast werd getikt door Niels. Halverwege de tweede helft werd Achraf weggestuurd, wat leidde tot een corner op rechts. Deze werd door Xander slim kort genomen op Gijs, die zijn voorzet binnen zag worden gekopt door Niels: 3-0. Toegegeven, het rook naar buitenspel, maar ja, als niemand vlagt…

In de 50e minuut bracht Kelly Daan erin voor Hidde, die last had van zijn rug. Een minuut later was er de eerste kans voor Hollandia, die via een Koninklijke verdediger op de paal belandde, corner. De hoekschop leidde tot de nodige paniek achterin en opeens stond het 3-1. Weer vier minuten later zag je het fout gaan. Hollandia bouwde op van achteruit en bij ieder duel waren wij steeds nét te laat. Hollandia combineerde er rustig op los tot vlak voor Tijn en rondde af: 3-2. Het zou toch niet… Kelly wisselde nog een keer, Niels ging er af. Binnen de lijnen kwam een debutant, Olaf Polman van de O13-1. In de 68e minuut werd aan alle spanning een einde gemaakt. Xander kon alleen middels een overtreding worden afgestopt. De vrije trap van Joas belandde op het hoofd van Achraf, die de bal over de keeper knap in de verre hoek liet vallen:  4-2. Sam en Giel vielen nog in voor Kik en Achraf. Ruim in de blessuretijd kon Tijn zijn prima wedstrijd bekronen. Een geweldige vrije trap van  Hollandia vanaf de rand van onze ‘16’ werd door Tijn spectaculair uit zijn doel gehouden. Vervolgens deed Giel de rest.

De pittig fluitende scheidsrechter floot af. De noodzakelijke drie punten bleven in Haarlem. Al snel bleek DSO te hebben gewonnen van DWS. De waarde van die overwinning werd pas duidelijk toen de uitslag van FC Dordrecht – Roda JC binnen kwam: 6-1! Het ontlokte één van onze supporters de opmerking, of de BVO’s elkaar soms in de Eerste Divisie wilden houden. Het maakt het er allemaal nóg spannender op. Wij staan nu 1 punt achter DWS en 2 punten achter DSO en FC Dordrecht. Volgende wedstrijd is uit tegen DWS. Die pot moet worden gewonnen om kans te houden op handhaving. Dan wippen we over DWS heen en worden vijfde. Vervolgens moeten DSO en FC Dordrecht in de laatste ronde tegen elkaar en wij thuis tegen Spijkenisse. Het dreigt een zinderende ontknoping te worden van een fantastische competitie!!

Bob Klijn

HFC Jeugd overzicht