Zat1: zwaarbevochten, maar zeer verdiend

Nadat op vrijdag een miljoen kinderen dankzij Koningsdag konden bewegen, stonden  de volgende middag de spelers van trainer Prins circa 40 minuten stil in de richting van Beverwijk. Olie op de weg maakte de tocht  naar het complex van  tegenstander DEM tot een tenenkrommende expeditie. Hoe zou dit uitpakken voor de mannen een dag na al die ravottende scholieren en scholiertjes. Een erg korte warming up, een zo mogelijk nog kortere tactische bespreking en wellicht wat file irritatie waren allemaal componenten waar rekening gehouden moest worden in het winderige Beverwijk.

De koningskinderen (wij zijn immers de Koninklijke) speelden in de eerste helft gelukkig ondanks de geschetste ongemakken een degelijke partij, terwijl ook de Beverwijkers, waar thuis met 2-3 van was verloren, datzelfde deden. Wat kansjes over en weer, waarbij aan HFC kant keeper Quaars weer liet zien dat hij een echt goede goalie is en waar aan de andere kant ook de defensie van DEM ervoor zorgde dat de bal niet op de voor hen verkeerde plaats terecht kwam. Dat de voortreffelijk leidende scheidsrechter ook nog bijdroeg aan een sportieve strijd was helder. Oftewel een terechte 0-0 stand na 45 minuten en van alles nog mogelijk.

In de tweede helft leek het evenwel volkomen verkeerd te gaan. Binnen 5 minuten scoorde DEM tweemaal. Eén keer uit een penalty en de tweede keer uit een  mooie aanval die dwars door de overigens zeer solide HFC verdediging sneed. Daarmee leek de wedstrijd gespeeld, maar dat bleek gelukkig geenszins het geval. Je gaat toch niet voor niks anderhalf uur in de auto zitten, bleek het breed gedragen gevoel. Na ca een uur werd Maarten Crul na een mooie pass van Pelle de Waard in het strafschopgebied neergehaald.

De scheidsrechter wees terecht naar de stip en dan weet je het al: Lucas Verstraten gaat scoren. De aansluitingstreffer was daarmee een feit en steeds meer werd duidelijk dat de mannen ditmaal echt wilden blijven knokken voor een beter resultaat. DEM werd steeds meer teruggedrongen en de sfeer binnen dat team  werd er niet beter op. Her en der gemopper en ook slordiger spel afgedwongen door een sterk spelend Zat.1 bracht de onzen steeds dichter bij die zo fel begeerde gelijkmaker. Die kwam gelukkig ook vrij snel en opnieuw was het Lucas Verstraten die de keeper verschalkte. De HFC kolonie in dug out, langs de lijn en zelfs in de kantine van DEM juichte en was tevreden met dat wat mannen als Bart Nelis, Gertjan Tamerus en Sjors Marijnen op de stroeve kunstgrasmat presteerden.

Nog vonden ook  de gelukkig weer van een blessure herstelde Joshua Baars die in de tweede helft Jochem Lindenhovius verving, Benjamin van den Broek en Michiel Lindenhovius het niet genoeg. En toen de opnieuw keihard werkende Reinier Mutsaerts was vervangen door Maarten van Rijckevorsel die precies datzelfde deed, was het wachten op de zo zwaar bevochten derde goal waarmee de punten allemaal terug zouden gaan naar de Spanjaardslaan. Dat hard werken, goed voetballen en de voeten laten spreken meer oplevert dan af en toe op een ander wijze communiceren, bewees een minuut of tien voor het einde: u raadt het al Lucas Verstraten. De bal mocht hij niet mee naar huis nemen, maar een echte hattrick was het wel en de overwinning daarmee een feit. Volgende week thuis tegen Pancratius. Die staan weliswaar op de tweede plek maar na dit fraaie resultaat zou ik als Badhoevedorper toch met enige zorg richting de Spanjaardslaan vertrekken.

Frans Crul

 

Nieuws overzicht