Wat een fantastische zaterdag

Teun Versteeg in karakteristieke houding en op volle snelheid

Al vroeg was ik op het complex van ons aller Kon.HFC om jeugdwedstijden te bekijken en wat is het toch een prachtig gezicht om al die jonge binkies maar ook meisjes met veel plezier en ieder op zijn/haar niveau te zin rennen achter de bal.

Jammer (zachtjes uitgedrukt), ik vind dat ik het toch moet melden, is dan dat een vader van een bezoekend team meende om bij herhaling met veel misbaar en stemverheffing onze scheidsrechter te moeten becommentariëren. Toen ik hem daarop aan sprak, moest ik nog uitkijken ook. Gelukkig waren een aantal Kon. HFC-vaders dichtbij om hem ook aan te spreken. In algemene zin: laten we het leuk houden langs het veld. Bij veel clubs, ook bij ons, staan borden met “respect”, “sportiviteit”, ”moedig aan maar onthoud je van commentaar”.

Ouders mogen elkaar daar best op aanspreken en laten wij als Kon. HFC-ouders sowieso het goede voorbeeld geven.

Terug naar de mooie zaterdag! Op tal van velden werd er met veel plezier gespeeld waarbij de wedstrijd van ons G-team tegen dat van Only Friends mijn hart steelt. Vriendschap, vreugde en puur.

Gelukkig trof ik dat ook aan bij de wedstrijden van O-19-1 (1-0 winst op Kampong en stevig op de 2e plaats), O-19-2 (4-0 winst op Always Forward als enige 19-2 team in de 4e divisie tegen louter O-19-1 teams en een prima middenmoter) en O-17-1 (3-1 winst op Buitenveldert en ook stevig op de 2e plaats). Ondertussen ontving ik een telefoontje uit Spijkenisse dat de O-15-1 (1e divisie!) met 0-3 had gewonnen van de gelijknamige club.

Wat vooral fantastisch was dat Teun Versteeg na 6.5 maand blessureleed (dubbele beenbreuk in een bekerwedstrijd) weer zijn opwachting maakte in O-19-2. Teun hield het 60 minuten lang vol en zagen we weer zijn weergaloze acties vanaf de rechterflank dat hij beloonde met een schitterende 1-0 van zijn schoen. Kippenvel en tranen in mijn ogen, ook toen hij even zijn duimpie opstak naar me met een grote glimlach op zijn gezicht.

En nog was de koek niet op. Ons 1e team versloeg met maar liefst 4-1 de “grootmacht” (in ieder geval als het gaat om geld/budget) uit Spakenburg: Ijsselmeervogels. De nummer 1 in de 2e divisie en één van de kampioenskandidaten. Wat een feest rond het veld en later (tot heel laat) in het clubhuis. Dansen met elkaar, op tafel en de lampen gingen vrolijk heen en weer. Zeker toen de boys van zaterdag 1 “thuis” kwamen na ook een 0-1 overwinning. Als die mooie/fijne gasten er zijn, dan is het altijd feest!

Moe maar zeer voldaan zocht ik laat mijn fiets op en reed ik al zingend “Er is maar ene club in het land..”, denkend en omhoog kijkend naar de heer Domhoff Sr die ons vorige week is ontvallen, naar huis.

Er is maar ene club…

Johan van Streun
Jeugdcommissie
Selectiezaken

 

 

HFC Jeugd overzicht