Braziliaanse taferelen in Scandinavische kou!

Buitenveldert O17-1 – Koninklijke HFC O17-1 (0-0) 0-3
Laatst zag ik op een bord een handtekening van een van onze spelers staan met daarachter zijn rugnummer genoteerd. Direct achter zijn naam stond een 0 (nul). Omdat deze speler zich wat later bij de selectie had gemeld, had hij nog geen selectienummer toebedeeld gekregen. Om dit onder de aandacht te brengen had hij zichzelf rugnummer 0 gegeven. Daarmee trok hij, enigszins onbedoeld,  mijn aandacht. Achteraf gezien geniaal?!  Ik weet het niet, later meer……

 

Buitenveldert de nummer laatst uit de competitie. Met twee gelijke spelen hebben zij pas twee punten verzameld en de rest dus verloren. Ze hebben ongeveer de meest gepasseerde achterhoede (17 tegendoelpunten in de laatste 5 wedstrijden) maar ze scoren bijna altijd (7 x in de laatste 5 wedstrijden). Als je naar de stand kijkt en naar de laatste resultaten zou dit op papier een makkie moeten zijn. Niets blijkt minder waar.

Zaterdag 24 november 11.30 uur. Het is koud, het oostenwindje ontneemt elke vorm van behagelijkheid. Toch is het lekker druk op het sportpark. Vele ouders hebben toch de moeite genomen om de kou te trotseren. Het voelt Scandinavisch koud aan en daarom is het buiten lastig ouders te herkennen. Verstopt achter dikke jassen, bijzondere sjaals en mutsen lijkt het meer op een skioord dan op een voetbalveld. Het respect voor hen is groot, zeker gezien onze eerste helft(knipoog). 

Buitenveldert blijkt helemaal niet zo slecht als de stand doet geloven. De eerste helft voetballen ze prima mee, sterker nog ze maken zelfs aanspraak op de 1-0. Een lange bal door het centrum wordt verkeerd beoordeelt en zorgt voor een vrije doortocht. Het is keeper Sidney die in een 1 op 1 goed naar de bal blijft kijken en met een prima reflex HFC en stand in evenwicht houdt. Voor het eerst dit seizoen verliezen we de slag op het middenveld en zijn onze voorwaartsen niet in staat om een bal vast te houden. Gevolg; een slechte eerste helft waarbij we niet echt kansen creëren. Het staat gewoon niet goed.

We gaan aan de warme chocomelk met een enigszins gelukkige 0-0 stand.

Na rust een heel ander beeld. De trainers Djorim, Wouter en Ard hebben heel goed gezien waar het fout ging. Een paar omzettingen in de speelstijl zorgen weer voor balans. Binnen een aantal minuten weten “we” diverse kansen te creëren. Eerst wordt Splinter prima vrij gespeelt, in een 1 op 1 weet de keeper nog te redden maar bij een volgende aanval is het raak. Een mislukte steekbal wordt door de prima leidende scheidsrechter uitmuntend beoordeeld en weet voordeel toe te kennen aan de buitenspel ontwijkende Jordy. Dezelfde Jordy weet beheerst de keeper te omspelen en de bevrijdende 0-1 te scoren. Direct vanaf dat moment is de wedstrijd gespeeld.

Waar vorige week Jesper zijn team op sleeptouw nam is het vandaag invaller Adil die continue de achterhoede van Buitenveldert tot wanhoop drijft. Keer op keer weet hij aan de aandacht te ontsnappen en zich van zijn tegenstanders te ontdoen. Hij is vandaag ongrijpbaar. Ongekend mooie sleepbewegingen, kapbewegingen en versnellingen doen de achterhoede van Buitenveldert volledig uit elkaar vallen. Vanaf de kant oogt het ondanks de kou “Braziliaans”. Sambavoetbal bij een gevoelstemperatuur van onder nul (hey weer die 0).

Uiteindelijk is het Adil die na weer een mooie actie de 0-2 op het score bord brengt. 1 op 1 met de keeper, rondt hij on-Braziliaans af. Met een koele schuiver beslist hij de wedstrijd. Na deze treffer had Adil eigenlijk topscorer van het seizoen moeten worden. Eén inzet weet hij (nadat hij iedereen heeft uitgespeeld) in het zijnet te schieten en even later wordt een prachtig stiftje van zijn voet ternauwernood van de doellijn gehaald. Het is duidelijk; Adil is vandaag niet te houden. Een laatste wapenfeit is zijn (halve) assist op Splinter. Een prima teruggetrokken voorzet werd niet goed verwerkt door de verdedigers van Buitenveldert en Splinter is er als de kippen bij om de 0-3 tegen de touwen te jagen. Op dat moment is de wedstrijd allang gespeeld. Buitenveldert probeert nog wel de eer te redden maar onze steeds sterker wordende achterhoede geeft niets meer weg. Het blijft 0-3.

Resumé
Na rust speelde HFC weer prima voetbal. Het leek wel of iedereen weer opgelucht was met de herkenbare formatie. Eerlijkheid gebied te zeggen dat Buitenveldert voor rust gewoon prima partij bood en eigenlijk een hele redelijke ploeg heeft (let op, zij gaan nog wel puntjes pakken). Dat brengt mij automatisch bij het resultaat van vandaag. Het is altijd lastig voetballen tegen de nummer laatst. Over een aantal weken leest men alleen maar de eindstand, 0-3 is dan gewoon prima. Dus niet te lang bij stilstaan. Belangrijk voor vandaag is opnieuw de 0 (nul). In 80 minuten 1 kans weg gegeven en voor de tweede keer achter elkaar de 0 gehouden. We zijn met een in verhouding hele jonge ploeg en een tot nu toe prima 4de plek op de goede weg.

De 0 (nul) laat me niet los. Dit komt vooral door het spel van Adil vandaag en zijn handtekening een aantal weken terug! Zou Adil echt rugnummer 0 bedoeld hebben of wist hij beter….  Vroeger voetballend op het pleintje verbeelde ik mezelf altijd een stervoetballer te zijn. Ik wilde dan altijd Romario, Ronaldinho of voor de ouderen onder ons,  Zico zijn. Onnavolgbare voetballers die op een pleintje geboren zouden kunnen zijn. Als ik nog een keer naar een pleintje ga noem ik mezelf voortaan Adilo, niet met een “0” (nul) maar met een o (Oh) op het einde, wat een speler…..

Volgende week Zeeburgia thuis, altijd lastig heb ik begrepen! 

Tot zaterdag…. 

Edwin

 

HFC Jeugd overzicht