Volledig verdiende overwinning op VVV Venlo

Na een jaarlijkse heisessie met mijn compagnons kwam ik vrijdag vermoeid maar voldaan thuis. De rest van mijn huisgenoten hadden afspraken, dus heerlijk in mijn eentje en met een bockbiertje nestelde ik mij op de bank voor Nederland – Frankrijk. De afloop is bekend.

De volgende morgen sprong ik op mijn fiets, om de verrichtingen van mijn favoriete team bij de Koninklijke HFC te volgen, de JO15-1 (zat) van coach Kelly. Die stuurde zijn team met een 4-4-3 formatie het veld in tegen de Limburgse tegenstanders van VVV uit Venlo. Vóór de vaste namen in de verdediging, speelde de weer teruggekeerde aanvoerder Joas op het middenveld, naast Thijmen en Gijs. In de spits koos Kelly voor Niels met Xander en Emir, links en rechts van hem.  De geblesseerde Berend en Giel stonden naast het veld en meldde mij, dat het de bedoeling was om bij balbezit van VVV over te schakelen naar een 4-2-3-1.

De eerste kans van de wedstrijd was voor HFC. Emir ontfutselde een verdediger van VVV de bal en werd gevloerd. Joas schoot de vrije trap net naast. Even later een heerlijke actie van Xander op links, die een corner versierde. De buitenspelers waren vandaag sowieso erg op dreef, actief, altijd dreigend en met een goede voortzetting. De wedstrijd was totaal in evenwicht. Ook VVV is een prima voetballend team, met een uitblinker in de nummer 7. Er zat veel snelheid in de wedstrijd en de spelers zaten kort op de bal. In de 23e minuut weer een wereldactie van Emir. Hij overleefde op rechtsvoor een paar aanslagen maar behield het overzicht tot op de achterlijn en legde prima terug op Gijs, die voorzette op Niels die de 1-0 binnenschoot!! 

VVV is echt even de kluts kwijt. Een verdediger schoot de bal blind naar voren, ze wisten het echt even niet meer. De middenvelders van HFC jaagden niet alleen hun tegenstanders continu op, ze bewogen ook veel zonder bal. Hierdoor kwamen de aanvallers vrij en konden steeds worden ingespeeld. De geblesseerde spelers langs de lijn gaven aan, dat dit precies was wat Kelly van te voren had meegegeven: "Zo kan Niels in de bal komen en Emir over de grond aanspelen als hij er overheen komt". Ondanks een serieuze kans voor VVV, die eigenlijk uit de lucht kwam vallen en Tijn tot een katachtige redding dwong, was de 1-0 voorsprong bij rust dan ook net zo terecht, als die in de uitwedstrijd in Venlo. Helaas gingen we er toen alsnog met 1-3 af.

Maar nu bleven de Haarlemmers ook na rust goed voetballen. Er was rust aan de bal, of het nu voorin of achterin was, altijd werd de voetballende oplossing gezocht. Dat nam niet weg, dat de VVV-ers probeerden meer druk te zetten, wat ook weer wat extra ruimte gaf voor onze mannen. Dit leidde in de 41e minuut tot een heerlijk omschakelmoment, waarbij de bal uiteindelijke bij Thijmen terecht kwam, die vanaf de rand van het strafschopgebied fabelachtig raak schoot: 2-0.

Gaande de tweede helft voelde ik, dat zich ongemerkt de vergelijking met het Oranje van Ronald Koeman bij mij opdrong. Ook Koeman was zoekende naar zijn favoriete spelwijze, veldbezetting en invulling van namen daarbij. Doordat er steeds minder geblesseerden zijn kan ook Kelly nu naar een vast team toewerken. En ook Koeman heeft twee sterkhouders achterin en een paar bewegelijke aanvallers die steeds beter samenspelen met de creatieve middenvelders achter zich. 

En tenslotte heeft ook Kelly spelers op de bank zitten die echt onderdeel uitmaken van het team. En het de trainer moeilijk willen maken, als ze mogen invallen. Zo kwam Joris er in voor Thijmen, na 53 minuten. Op links zette Joas een werkelijk oogverblindende aanval op met Gijs. Joas vond vervolgens Joris die gelijk schoot. De Venlose keeper redde en de rebound van Emir belandde niet tussen de palen. Het gaf aan, dat onze mannen door bleven gaan met goed voetballen en gevaarlijk zijn. Maar net toe ik VVV met Frankrijk wilde gaan vergelijking (“Zijn wij nou zo goed, of hebben zij er vandaag niet zo veel zin in?”) gaven wij in de 56e minuut door een misverstandje in onze verdediging een corner weg. En weer die spits die uit een standaard situatie de bal, net als in de heenwedstrijd, heerlijk inkopte: 2-1.  Kijk, dat je zie het huidige Oranje niet meer doen, die geven helemaal niets weg.

Met nog een kwartier te spelen was de spanning weer terug in de wedstrijd. Tenminste, op het scorebord. Want nog steeds waren de beste kansen voor onze mannen. Met een heerlijke actie, links vanuit het centrum over de middellijn naar de goal van VVV, gaf Hidde in de 59e minuut Joris de kans om de 3-1 te scoren en de wedstrijd in het slot te gooien.  En ook in de laatste tien minuten waren er mogelijkheden om de score verder uit te breiden: een enorme kans nadat de keeper al was omspeelt,  een schot van Xander van dichtbij op keeper. Kelly benutte de laatste minuten om verder te wisselen: Daan voor Gijs, Sam voor Emir en Chiel Vellekoop voor Niels. En ook deze invallers bleven jagen op de bal. De scheidsrechter had nog een half uur door kunnen laten voetballen, maar vandaag had VVV nooit gewonnen. Dat verleidde de Limburgse coach om Kelly na afloop te overladen met complimenten. En terecht.

Toch zette het mij aan het denken. Daar waar ik afgelopen week met mijn zakelijke partners het afgelopen jaar had geëvalueerd en de toekomst had besproken, vroeg ik me af hoe dat bij de Koninklijke HFC gaat. De huidige JO15-1 selectie is zo’n goede lichting, dat zij zich op het op één na hoogste niveau in Nederland kunnen meten met de betaald voetbalorganisaties. Kelly en zijn team presenteren op hoogste niveau van alle HFC jeugdteams. En mijn voorspelling is, dat zij er voor gaan zorgen, dat HFC zich op dit niveau gaat handhaven.  Benieuwd hoe HFC zich gaat voorbereiden, zodanig dat ook de selectie van volgend seizoen zich op dit niveau zó kan presenteren.

Bob Klijn

 

HFC Jeugd overzicht