Kon. HFC O19-1 Stichting Cambuur 4-0 - Een goed voorteken voor de komende KNVB bekerontmoeting van het eerste?

Afgelopen zaterdag 6 oktober werd alweer de derde competitiewedstrijd in de tweede divisie gespeeld. Ditmaal tegen het sterke Cambuur uit Leeuwarden, overigens de komende KNVB beker tegenstander voor de mannen van Gertjan. De toenmalige O-17 had vorig seizoen eerder tegen dit team geoefend en moeizaam met 3-2 gewonnen. Ook had dit Cambuur eerder al met 4-3 gewonnen van IJsselmeervogels, dus er werd weer een zware pot geanticipeerd.Een leuk feit was dat de HFC O17-1 tegelijkertijd tegen Cambuur O-17 speelde (en overigens knap met 2-1 won). 

“Onze” jongens staan inmiddels bekend als “reuzendoders”, dat weten alle BVO’s in de buurt – behalve Ajax – inmiddels goed. Het nu toch wel erg consistente hoge niveau van dit team begint op te vallen. De trotse coach Frank verzuchtte dan ook na de zeer positieve afloop: “ongelofelijk … en als ze nu eens zouden beseffen hoe veel beter ze nog zouden kunnen spelen…” .

Met de terugkomst na een schorsing van Noud als spits en de recent van een enkelblessure teruggekomen Sam als linksback was het team langzamerhand weer geheel compleet. Helaas was Younes licht geblesseerd geraakt op de laatste training en was dus niet beschikbaar. De wedstrijd werd geleid door een zeer ervaren scheidsrechter die na 38(!) jaar op hoog niveau (inclusief eredivisie) na dit jaar stopt. 

Tot verbazing begon Cambuur zeer verdedigend aan de wedstrijd, blijkbaar was de faam ons vooruitgesneld. Compact spelend op eigen helft duurde het even voordat Cambuur wat ruimte toeliet voor HFC’s immer aanvallende bedoelingen. Voordat HFC daadwerkelijk gevaarlijk werd was de lat keeper Coen welgezind toen een geplaatst afstandschot na een minuut of tien buiten zijn bereik op de lat terechtkwam. De verdediging was gewaarschuwd – en liet hierna inderdaad nauwelijks nog iets toe. Alleen de snelle nr 21 van Cambuur was regelmatig dreigend met zijn diepgang.

Net zoals eerdere wedstrijden werden, ook tegen deze sterke BVO, vele duels op het middenveld, bestaande uit Lans, Mehmet en Taha gewonnen. Dit was belangrijk omdat op deze wijze druk kom worden uitgeoefend op de zestien van Cambuur. Het middenveld was ditmaal  duidelijker nog dan andere wedstrijden het voornaamste strijdtoneel.

HFC’s verdediging stond ook weer als een huis, Sam, Tobias, Jasper en Lars communiceerden prima en hielpen Coen zijn doel schoon te houden. Behoudens een paar nuttige interventies hoefde hij door de goede samenwerking in de verdediging dan ook niet tot het uiterste te gaan. De beide opkomende backs creëerden regelmatig een overtal aan de Cambuur-zijde van het veld hetgeen vaak gevaar opleverde.

De aanwezigheid van de ervaren Noud in de spits was zeker merkbaar, maar net als vorige week werd toch een belangrijke goal gescoord door een verdediger. Uit een hoekschop van Noud was het namelijk de kopsterke Jasper die na ongeveer 20 minuten solide scoorde en hiermee de ban brak. Cambuur kon nu naar verwachting het compacte, verdedigend ingestelde spel, hopend op uitbraakmogelijkheden via hun een snelle voorhoede, niet langer spelen zodat er voor HFC meer ruimte zou ontstaan.

Dit laatste gebeurde inderdaad. Er ontstond meer ruimte en Mehmet zette na 26 minuten Noud met een mooie pass vrij voor de keeper. De ervaren spits verzaakte niet en scoorde in een fijne 2-0. Tot aan de rust bleef HFC een veldoverwicht houden, hoewel de strijd veel op het middenveld plaatsvond.

In de tweede helft was gelukkig voor HFC de nr 21 buiten de opstelling gelaten. Cambuur drong zeker wat meer aan, maar miste nu toch wel wat snelheid voorin om onze laatste linie echt in verlegenheid te brengen.

Rond de zestigste minuut kwam Douwe in het veld als rechtsbuiten voor de goedspelende maar moegestreden Nolan. Giel verplaatste hierbij zijn activiteiten naar de linksbuitenplaats. Deze omzettingen voorin waren zeker geen verzwakking – de selectie is flexibel inzetbaar – en een paar minuten later scoorde Noud met tweede goal de 3-0, alweer uit een assist van Mehmet. Zowel Douwe als Giel hielden via de flanken de verdediging van Cambuur erg onder druk en dit leidde tot een aantal goede kansen. Rond de 70eminuut kwam hier dan de onvermijdelijke 4-0 uit voort toen Douwe – alweer op aangeven van Mehmet – prima doorzette en prima laag inschoot.

De wedstrijd was inmiddels een formaliteit geworden, maar beslist niet saai. Het siert Cambuur dat het toch probeerde de eer te redden vooral via een paar lage schoten vanaf de rand van de zestien, terwijl HFC probeerde verder uit te bouwen.

In de laatste tien minuten werden Lans en Giel beloond voor hun harde werken en bijdrage aan de mooie overwinning en werd hen wat rust gegund. Hun vervangers waren Joost en Lucas.

Ondanks een paar kleinere mogelijkheden over en weer bleef de stand 4-0 tot het einde.

Opstelling:
Achter:  Coen van Dijk (K); Sam Willemse, Tobias de Jong; Jasper van Altena; Lars Kinkel
Midden: Taha Benzeroual, Lans Bovenberg (85; Joost Janssen); Mehmet Yuksel
Voor:  Nolan Panka (60’ Douwe Rutgers), Noud Kaagman, Giel Braakhuis (80’ Lucas van Gool)

Gr. Harry van Dijk

HFC Jeugd overzicht