Kon HFC 017-1 - Cambuur Leeuwarden O17-1 (0-0) 2-1

Het belonen is begonnen!!!
Het is een mooi spelletje dat voetbal. Zeker als je het allemaal van dichtbij mee mag maken. De hele week mag ik in de schaduw van O17-1 lopen en dat is bijzonder. Bijzonder om te zien hoe trainer Caspar zijn spelers stap voor stap beter laat worden. Ze met verantwoordelijkheden om laat gaan,  ze fouten durft te laten maken om ze vervolgens zelf oplossingen te laten zoeken. Hij geeft de jongens van 15/16 jaar daarmee heel veel verantwoordelijkheden tot het moment daar is om even  voorzichtig te corrigeren. Noem het een soort van verantwoordt opvoeden. Een mooi proces!

Het jezelf belonen is veel ter sprake gekomen tijdens de voorbereiding. Veel wedstrijden werden na een groot veldoverwicht met verlies afgesloten. Natuurlijk zijn daar allemaal theorieën op los gelaten maar één iemand bleef continue rustig. “Het is een proces” herhaalde hij steeds. De jongens moeten gaan beseffen dat ze het met elkaar moeten gaan doen. Een stapje extra voor elkaar, elkaar “positief” coachen, elkaar ondersteunen en zelfs elkaar complimenteren. Als dat gebeurt gaat het groepsgevoel en uiteindelijk het vertrouwen groeien. Volgens mij zijn “we” vandaag weer een stapje verder gekomen.

Zaterdag 6 oktober kwam BVO Cambuur uit Leeuwarden op bezoek. Met 2 gespeelt 6 punten, de te kloppen ploeg. Dat Cambuur koploper was, is in de eerste 10 minuten niets van te zien. Als team werden de gasten direct vast gezet door een gretig ogend HFC. Cambuur kwam niet verder dan 3 x rondspelen. De voorwaartsen Mees en Storm leverden enorm veel arbeid. Op gepaste afstand gesteund door de middenvelders Déron, Médoune en Splinter. De achterste linie met Koen, Mikaël,  Ruben en aanvoerder Joost, daar weer controlerend achter, zorgt dit keer voor de balans.  Resulterend in een aantal mogelijkheden en zelfs twee hele grote kansen binnen 15 minuten.

Eerst was het Mees die van de rand 16 inschoot. Helaas was de keeper te goed voor deze listige bal. Daarna was het Storm die helemaal vrijgespeeld werd door Yordi. Helaas kon de altijd hardwerkende Storm dit buitenkansje niet verzilveren. Wat een pech want eigenlijk hadden we al voor moeten staan. Cambuur gaf het op om van achteruit de opbouw te verzorgen. De friezen zochten met de lange bal, de sterke spits en snelle buitenspelers. Vanaf dat moment ontstonden er ook wat mogelijkheden voor Cambuur. Het duurt uiteindelijk tot 5 minuten voor rust voordat Keeper Sidney echt moet ingrijpen. Een voorzet vanaf onze linker kant wordt binnengekopt, met een katachtige reflex is het Sidney die de bal op geweldige wijze pareert. Deze redding zorgt uiteindelijk voor een terechte tussenstand. Tot aan de rust zijn beide ploegen aan elkaar gewaagd. Bewonderingswaardig is het enorme hoge tempo en het kleine speelveld wat beide teams aanhouden. Een ware slijtageslag.

Na rust een zelfde beeld. Beide partijen knokken voor wat ze waard zijn. HFC heeft een klein veldoverwicht en oogt meer een team. Cambuur leunt vooral op de snelle voorwaartsen, beide ploegen creëerden wat kleine kansen. In de 60ste minuut wordt de wedstrijd opengebroken. Een prima spelende Mees werd op links aangespeeld en besloot zijn tegenstander op te zoeken. Na een paar onnavolgbare bewegingen werd hij door zijn tegenstander getoucheerd, Mees verloor zijn evenwicht en ging slim naar de grond, penalty!!! Weer is het aanvoerder Joost die de keeper vanaf 11 meter kansloos liet. Een keiharde pegel in de linker bovenhoek zorgt voor de 1-0 en een mooi feestje. Misschien een makkelijk gegeven strafschop maar gezien het spelbeeld een terechte voorsprong.

Waar je nu Cambuur zou verwachten bleef HFC de bovenliggende partij. Nog geen 5 minuten later is het tijd voor het hoogtepunt van de middag. Een prima steekbal van Yordi werd door Storm gepromoveerd tot werelddoelpunt, een doelpunt met een hoog Bergkamp gehalte.  Een fantastische aanname gevolgd door een nog mooiere afronding (lob) deden zijn teamgenoten en het in grote getalen opgekomen publiek ontploffen van enthousiasme. Wat een ongelofelijk mooi doelpunt. (2-0).

Cambuur besluit vanaf dat moment va-banque te gaan spelen. Met nog 20 Minuten gaan ze vol gas. Met 4 spitsen en nog eerder de lange bal proberen ze de laatste lijn van HFC te breken. Onder aanvoering van Joost en een sterk spelende Ruben bleef HFC vrij makkelijk overeind. En daar waar een gaatje viel was daar iedere keer uitblinker Sidney om zijn team overend te houden. Uiteindelijk weet Cambuur 1 keer tegen te scoren maar dat is meer voor de statistieken. Wanneer de prima leidende scheidsrechter af fluit ontstaat er weer een mooi beeld op het veld. De mannen van Caspar omhelzen elkaar met een gevoel van dat ze het samen geflikt hebben, mooi!

Vandaag weer veel geleerd! Ook gezien dat het team aan het groeien is. Niet zozeer qua techniek en spelinzicht maar vooral in het proces “een team” te worden. De bereidheid om voor elkaar iets extra’s te doen is mooi om te ervaren. Het vieren van de doelpunten verklapt een groeiend groepsproces. Ook de wissels van vandaag deelden in het collectief, geweldig mooi om ook hun bereidheid te zien. Rafaël, Jesper en Gijs knokten zich leeg in de minuten die zij kregen, alles voor het resultaat. Als liefhebber kan ik hiervan genieten. Dit heeft natuurlijk alles met het “leer” proces te maken. En uiteindelijk door vertrouwen te geven krijg je vertrouwen. We zijn er nog niet maar het jezelf belonen is begonnen. Nu doorpakken!!!

Nog even een kleine toevoeging. Het teamproces is heilig maar Sidney, jij was afgelopen zaterdag heel belangrijk. Je bent geen schreeuwende keeper, voor jou geen poespas, “doe maar gewoon” heb jij voor mijn gevoel uitgevonden. Ondertussen sta je daar een echte man te zijn. Een heel bijzondere en ontzettend goede en betrouwbare sluitpost. Blijf vooral jezelf, ik ben fan......

Edwin Schilling
Foto's: Fons Langemeijer

 

 

HFC Jeugd overzicht