Koninklijke HFC stelt orde op zaken na belabberde eerste helft

Door de ondergrens en weer terug
Na de 3-1 thuiszege op AFC kan Koninklijke HFC op cruisecontrol richting het competitieslot sturen. De zege kwam uiterst moeizaam tot stand. Voor de rust was het huilen met de pet op. Erna liet HFC zien dat het een degelijke tweede divisionist is.

Hetzelfde vraagteken dat op het front van de HFC-shirtjes prijkt, hing in de eerste helft boven het hoofd van trainer Ted Verdonkschot. De oefenmeester wist niet wat hij zag. Hoewel AFC de tegenstander uitnodigde om het spel te maken, gaf geen enkele HFC’er thuis.

De passiviteit bleek al in de eerste minuut toen door een Amsterdamse fout Gertjan Tamerus op rechts net buiten het strafschopgebied van AFC in balbezit kwam. Een tikkie breed geven had geen zin, want geen enkele ploeggenoot bood zich aan. Dus probeerde Tamerus het zelf. Vanuit de onmogelijke hoek kon hij niets uitrichten.

Wat HFC vervolgens liet zien deed pijn aan de ogen. Het leek wel tafelvoetbal waarin de spelers in de diverse linies vast zaten aan een ijzeren stang. Loopacties werden niet gemaakt. Gaten werden niet getrokken. Op de tegenstander niet gejaagd. Voorzetten kwamen altijd op kniehoogte aan. Tikkies breed of tikkies diep eindigden steevast bij de tegenstander.

Gevarenzone
Dat AFC niet uit de startblokken vloog met het mes tussen de tanden was te begrijpen. Voor het met de gevarenzone flirtende team is elk puntje er één. Dan leg je het initiatief bij de tegenstander en loer je op kansen.

Toen het besef kwam dat er tegen dit HFC veel meer mogelijk was dan een bloedeloze 0-0, zette AFC er een tandje bij. Het leidde na een half uur tot de logische 0-1. Ook de defensie van HFC deelde in de malaise. Normaal gesproken betrouwbaar als Elfstedentocht-bestendig natuurijs, werd de laatste linie kinderlijk eenvoudig ontregeld. Vanaf links werd de bal voor gebracht. Matthijs Jesse kreeg alle tijd om de bal aan te nemen, goed te leggen en uit te halen. Even later sloeg de bal binnen in de kruising.

Tien minuten na de treffer kwam het Amsterdamse gevaar van rechts. Nu zette Melvin Grootfaam hard en laag voor. De volledig uit het oog verloren Milan Hoek zette zijn sliding bij de tweede paal een fractie van een seconde te laat in en miste de bal op een paar centimeter.

Op slag van rust verraste HFC het thuispubliek met een goede aanval. Sterling stuurde Kevin de Visser weg. Een bruikbare voorzet volgde. Tamerus nam de bal aan en zocht de rechter bovenhoek. Doelman Patrick Zonneveld voorkwam de onverdiende gelijkmaker.

Lichtpuntje
Het enige Koninklijke lichtpuntje van de eerste helft had geen invloed op het voornemen van Verdonkschot om te vertellen hoe hij de eerste helft had ervaren. ,,Ik bleef in de kleedkamer heel rustig’’, sprak de trainer na de wedstrijd.

In woorden bleef het dus stil. In daden stormde het, want de tweede helft startte met een driedubbele wissel. De falende Van den Broek, Lewis en Van Son werden vervangen door Jacob Noordmans, Robin Eindhoven en Tim van Soest. AFC had nog niet eens de tijd gehad om de nieuwe poppetjes in de ogen te kijken toen de 1-1 een feit was. Een verre inworp van Tamerus werd verlengd door Wessel Boer waarna Kevin Sterling de bal binnen tikte.

Zeven minuten later was het 2-1 toen Tamerus een goedkoop gegeven strafschop verzilverde. Weer tien minuten later prikte Tim van Soest de 3-1 binnen na een prima steekpassje van Tamerus. AFC had geen antwoord op de werklust, de frivoliteit en de gedrevenheid die als donderslag bij heldere hemel in het elftal van HFC waren teruggekeerd. Het vraagteken boven het hoofd van Verdonkschot hing nu boven de Amsterdamse koppen. Hoe kan een ploeg die zo’n gruwelijk slechte eerste helft speelt, na de pauze zo herboren voor de dag komen?

Veerkracht
Simpelweg omdat Koninklijke HFC over veerkracht beschikt. Én over een trainer die niets aan autoriteit heeft ingeboet nadat hij eerder dit seizoen zijn vertrek bekendmaakte. ,,Ik ben ontzettend trots op die jongens’’, sprak Verdonkschot na de wederopstanding. ’Die jongens’ waren ongetwijfeld trots op hun trainer die altijd in zijn spelers bleef geloven en hen uit een maandenlange dip manoeuvreerde. Met een veilige plek in de middenmoot als voorlopig resultaat.

HFC: Boks, Hols, Wilffert, Boer, Morgan, Van den Broek (46. Noordmans), De Visser, Lewis (46. Eindhoven), Van Son (46. Van Soest), Tamerus, Sterling.

HFC - AFC  3-1

30. Jesse 0-1, 46. Sterling 1-1, 52. Tamerus 2-1 (strafschop), 62. Van Soest 3-1.

Scheidsrechter: Serik.
Bron: Haarlems Dagblad, Rob Spierenburg
Foto's: Robert van Koolbergen

Nieuws overzicht