’Best iets om trots op te zijn’

Wouter Haarmans treedt toe tot select gezelschap

Als kind van de club is Wouter Haarmans (27) in de loop der jaren uitgegroeid tot een gezichtsbepalende HFC’er.
De energieke aanvaller speelde onlangs zijn 200ste wedstrijd voor het vlaggenschip van Koninklijke HFC en treedt daarmee toe tot een select gezelschap. ,,Ik ben geen frivole voetballer maar een harde werker die het van zijn doorzettingsvermogen moet hebben.’’

Hij is niet zo van de feitjes. Althans als het over zijn eigen prestaties gaat. Dat hij tegen HHC Hardenberg voor de 200ste keer het shirt van HFC 1 droeg, moest hem worden ingefluisterd. ,,Er zijn genoeg mensen bij HFC die zich daar mee bezig houden. Ik had al een bordje met mijn naam erop in het clubhuis omdat ik 150 wedstrijden had gespeeld. Dan weet je natuurlijk wel dat die 200ste er op een gegeven moment ook komt. Hoeveel doelpunten ik in totaal heb gemaakt? Ik heb echt geen flauw idee maar dat zal ongetwijfeld ergens terug te vinden zijn.’’

Eerste stapjes
Als vierjarige zette hij zijn eerste stapjes op het terrein van HFC. Hij doorliep zo’n beetje alle selectieteams. Aanvankelijk als centrale middenvelder maar in de loop der tijd verkaste hij naar de aanval. ,,Ik ben de enige van mijn lichting die zover is gekomen. Dat is best iets om trots op te zijn. Ik was daar eigenlijk nooit zo mee bezig. Pas als eerstejaars A-junior werd ik serieuzer. Toen had ik voor mijzelf het doel gesteld om zo hoog mogelijk te voetballen. Dat betekende dat ik in HFC 1 wilde komen.’’
Na het behalen van zijn havo-diploma vertrok hij een jaartje naar de Verenigde Staten. Het was het enige seizoen waarin hij niet het shirt van HFC droeg. ,,Ik wist niet zo goed wat ik wilde. Ik kwam terecht op een college in Californië. Daar ben ik ook blijven voetballen. Het niveau was best goed. In Californië wonen veel Mexicanen en die zijn helemaal gek van voetbal.’’
Bij zijn terugkeer in Haarlem belandde hij als eerstejaars senior aanvankelijk in het tweede elftal. Onder trainer René Anneese maakte Haarmans dat jaar zijn debuut in het eerste elftal. HFC speelde toen in de tweede klasse. Vier promoties verder mag de club zich rekenen tot de top van het amateurvoetbal. Haarmans had met zijn tomeloze inzet en energie een groot aandeel in het succes van de Haarlemse trots.

Concurrentie
Toch wordt zijn naam zelden door trainers als eerste op het wedstrijdformulier gezet. De steeds maar toenemende concurrentie maakt het voor Haarmans ieder jaar weer lastig om zich tot een vaste waarde te ontpoppen. Maar toch weet hij zich ieder seizoen weer in de ploeg te knokken.
,,Je hebt op dit niveau nu eenmaal te maken met concurrentie. Ik ben mentaal sterk en moet het van mijn inzet hebben. Dan weet je dat je er wel eens naast kan komen te staan. Toch heb ik bijna ieder seizoen weer het gros van de wedstrijden gespeeld. Alleen dit seizoen heb ik maar een stuk of tien keer in de basis gestaan.’’
Als invaller bewijst hij daarentegen iedere week zijn waarde. Haarmans is een voetballer die ’goed invalt’. Met zijn doorzettingskracht is hij het type speler dat een wedstrijd kan openbreken door beslissend te zijn. Dat is tegelijkertijd ook zijn nadeel, beseft hij. ,,Bij het maken van een opstelling kijken trainers er ook naar wie het beste kan invallen. En daar kom ik dan vaak voor in aanmerking.’’
Toch heeft een sluimerend gebrek aan speeltijd hem nooit naar een andere club gedreven. Heel soms dacht hij wel eens aan een vertrek maar even zo snel herzag hij zijn mening. ,,HFC is een mooie club en speelt op een hoog niveau. Daarnaast woon ik vlakbij. Als mijn situatie uitzichtloos was geweest, was het een ander verhaal geworden. Maar ik heb altijd veel vertrouwen gekregen van mijn trainers en weet dat mijn kansen altijd weer komen. Ook dit seizoen weer, al had ik uiteraard liever meer speeltijd gehad.’’

Liefhebber
Haarmans is bovenal een liefhebber. Voor wat extra zakcentjes verhuist hij niet zomaar naar de andere kant van het land om als broodvoetballer door het leven te gaan. Hij is als business-analist van een consultancybedrijf sowieso al genoeg op pad. Zo stapt hij iedere ochtend om zeven uur in de auto om zo’n beetje twaalf uur later weer Haarlem binnen te rijden.
De combinatie met drie keer in de week trainen is best pittig. ,,Je moet presteren op je werk en op de trainingen. Dat vergt veel energie. Maar voetbal is nu eenmaal een belangrijke factor in mijn leven. Zolang ik werk en voetbal kan combineren, blijf ik dat doen.’’

Bron: Haarlems Dagblad, Hein ten Berge
Foto: Pim Hols

Nieuws overzicht