HFC – Barendrecht 4 – 1 , 2 paaseieren oftewel 6 punten in één weekend!

In deze boeiende, maar loodzware competitie heeft het Eerste aan de reeks heldhaftige prestaties een nieuw huzarenstukje toegevoegd: twee overwinningen in 3 dagen.

Dat we de degradatieregeling nog steeds niet uit het zicht hebben, heeft te maken met de geringe onderlinge krachtverhoudingen en met de regeling zelf. Nadat er jarenlang bijvoorbeeld niet gedegradeerd kon worden uit de eerste divisie (waarvan ik de naam niet hardop durf uit te spreken, want het betreft een alcoholisch merk), hebben de piramidemakers uit Zeist eens wat anders verzonnen. Je moet nu dus niet bij de onderste vier eindigen.

En dan de inhaalregeling in het paasweekend. Twee wedstrijden in 3 dagen. Zoiets zou door Ajax en Feijenoord geweigerd worden. Maar niet door onze selectie die met 3 trainingen per week door het leven gaat.
Deze heroïek onzer selectie heeft dit seizoen nog een andere dimensie erbij gekregen. Steeds vaker hoor je nadere informatie over de budgettaire voorsprong die met name de zaterdagclubs op een eenvoudige club als de onze hebben. En zo treedt ons spreekwoordelijke, al dan niet liquide, dubbeltje bijna iedere wedstrijd aan tegen het spreekwoordelijke kwartje.

Op Tweede Paasdag heette dat kwartje Barendrecht. Na de doldwaze uitwedstrijd in Barendrecht (in de laatste 10 minuten bogen wij met 10 man een 2-0 achterstand om naar 3-3) zou je niet verwachten dat Barendrecht ons nog eens zo snel 3 doelpunten zou toestaan. Dus wel. Al hadden we er nu 26 minuten voor nodig.

Bij een afgeslagen corner in 4' ontstond een alleraardigste flipperkast voor de goal van Barendrecht en ik heb het beeldverslag van Fox een paar keer moeten stilzetten om erachter te komen dat de bal via de voeten van Carlos Opoku en Koen Beeren bij Gertjan Tamerus belandde die er een lies voor over had om de 1-0 binnen te schieten. Gertjan had al gebaard om een wissel toen hij in 23' een voorzet eerst stillegde alvorens beheerst de iets voor zijn goal staande keeper van Barendrecht te passeren met een geplaatst schot in de bovenhoek.
Opeens leek op deze winderige, koude, maar zonnige lentedag alles te kunnen. Kevin de Visser schoot in 26' vorstelijk de 3-0 binnen.

Nadat Koen Beeren in 31' nog een mooie kans gemist had, was het Barendrecht dat de laatste 10 minuten van de eerste helft sterk aandrong, met enige kansen tot gevolg.
Maar alles bij elkaar was het HFC dat er steeds bovenop zat en waarschijnlijk een zijn beste wedstrijden van het seizoen speelde.

In de tweede helft kwamen we eigenlijk maar één keer in de problemen, toen invaller Dimitry Gomes Almeida zijn prachtige achternaam direct eer aan deed met een treffer in 69' na een mooie individuele actie. Barendrecht trof het echter niet dat Ted Verdonkschot gelijktijdig gewisseld had met Jeffrey Sam Sin in de plaats van Wessel Boer. Jeffrey schoot uit een vrije trap een minuut later de 4-1 direct binnen (zo te zien, had iedereen een voorzet van Jeffrey verwacht).

Hierna golfde de wedstrijd heen en weer, zonder dat de spanning terugkeerde. Barendrecht wilde wel, maar zoals aanvoerder Joey Jongman al een dag eerder op Fox verkondigd had: het ontbreekt Barendrecht aan de laatste pass. Onze weer voortreffelijke verdediging had er geen moeite mee. Tom Boks redde nog mooi in 82' en een paar minuten daarna gold hetzelfde voor Oscar Wilffert.

Omdat de keeper van Barendrecht ook goed reageerde op pogingen van o.a. Koen Beeren (die met zijn onophoudelijke gezwoeg in de spits aan Freddy Jansen doet denken, maar dat zal weinig lezers nog wat zeggen) en Kevin Sterling, bleef de 4-1 op het bord staan.

Wat het hele seizoen ook opvalt, is de breedte van de selectie. Het lijkt wel of iedere invaller gelijkwaardig is. Hoop voor de toekomst? Dan moet niet iedereen vertrekken. Steng heeft gelijk.

En in de Paasdagen is 1 ei geen ei, 2 ei een half ei en 3 ei een Paasei. Maal twee = 6 punten.

Willem Padt
Foto's: Theo Wit

Nieuws overzicht