Lienden uit, wel lastig niet onoverkomelijk

Het begint al te wennen, Lienden uit. Voor de derde keer maak ik de reis en volg daarmee de oproep van Joost Lamp, die hij in zijn wedstrijdverslag van vorig week plaatste. Mooi verslag vanuit China! In Heemstede wil ik op de trein naar Amsterdam stappen, maar deze rijdt niet. Defect treinstel geeft het bord aan. Mooi is dat.

Elke keer als ik met de trein reis is er wel wat, werkzaamheden aan het spoor, defect materiaal of een aanrijding met een persoon, ook wel ‘een springer’ genoemd door de bloemenman van Station Heemstede. Ik neem dus maar de trein naar Leiden en reis vandaar door naar Utrecht en Rhenen. Dit verloopt allemaal zonder problemen. Het is half één en na een klein wandelingetje haal ik mijn elektrische fiets op bij Hotel ’t Paviljoen dat naast Ouwehands Dierenpark ligt. Tijdens mijn wandeling zie ik dat sommige huizen versierd zijn door middel van linten met Panda symbolen. De panda’s XI Jing en XO Jong zijn een paar dagen geleden aangekomen in het park, maar zitten nog in quarantaine. Het loopt daarom nog niet storm, want er is nog niks te zien. De vorige keer dat ik hier was, was het zo druk dat verkeersregelaars de boel in goede banen moesten leiden.

Mijn elektrische fiets baant zich met gemak een weg tegen de harde storm in. Op de brug over de Rijn moet ik mijn petje goed vasthouden, anders vliegt hij zo in het water, 50 meter onder mij. Het blijft een prachtig fietstochtje, de bloesem aan de fruitbomen is nog magertjes, maar het betere weer komt er aan. De foto’s tonen aan dat het in de Betuwe echt over fruit gaat. Helaas is er niemand die mij wil fotograferen bij het bordje Lienden, maar u gelooft mij toch wel? Binnen het half uur bereik ik het complex van Lienden dankzij mijn elektrische fiets.

De spelers arriveren en Bas, Ted, Paolo, Tom en Bart komen allemaal een kopje koffie halen bij Emmie de praatgrage, vriendelijke gastvrouw in de bestuurskamer. Ook schudden zij de handen van de aanwezige bestuursleden van Lienden. Ze kennen elkaar zo blijkt. Emmie serveert koffie en krentenbrood. Ze werkt al 35 jaar voor Lienden, eerst als kantinebeheerder maar nu als gastvrouw in de bestuurskamer. Ze houdt mij op de hoogte van het wel en wee van Lienden, dat er geen nieuw complex komt, maar wel een nieuwe kunstgrasmat. De wedstrijden tegen de tegenstanders uit de regio zijn het leukst, zoals tegen TEC, GVVV en De Treffers. Ze gaat ook mee naar uitwedstrijden en is dus ook op HFC geweest. “Jullie hebben ook een oude accommodatie” zegt ze. Ik kan het niet anders dan beamen en probeer een excuus te vinden in: “We spelen al meer dan 100 jaar op dezelfde plek, dus het is niet meer zo modern allemaal”. Ze knikt begrijpend en schenkt nog wat koffie in, ditmaal voor Henk Driessen, Sander Vink en Chris Steensma die ook zijn gearriveerd.

In de 1e helft komen we gelukkig op een 1-0 voorsprong door een klassieke fout van keeper Jan Schimmel van Lienden als hij een schot van Kevin Sterling door zijn benen laat gaan. De supporters van Lienden kijken er niet van op, het gebeurt vaker zeggen ze. HFC is iets gevaarlijker dan Lienden, maar het blijft 1-0 voor ons. Na de rust zien we een aanvallend Lienden, maar het is niet geraffineerd. Carlos en de zijnen blijven met gemak overeind. Door het aanvallen van Lienden breken wij af en toe gevaarlijk uit. Uit één van die aanvallen maakt Kevin Sterling zich op de rand van het strafschopgebied handig vrij en haalt daarna prachtig uit voor de 2-0. Lienden blijft het proberen, Hans Kraay zweept zijn spelers op, vervloekt de scheids en stampvoet en scheldt, maar het helpt niks. Het blijft 2-0 voor HFC ondanks vier minuten extra speeltijd en dat helpt ons de goede weg op naar behoud van onze plaats in de 2e Divisie. Lienden uit, drie maal gespeeld, 2x gewonnen en 1x gelijk. Ik ga graag naar Lienden!

Dit is waarschijnlijk één van mijn laatste stukjes voor HFC. Ik wil nog een stap maken en op mijn leeftijd moet ik daar niet te lang mee wachten. Nu kan ik het nog. Ik wil gewoon iedere week schrijven en ik denk dat dat bij een andere club wel kan. Het gaat me niet om het geld, maar de voorwaarden moeten mij wel aanspreken. HFC is een prachtige club, ik heb het hier naar mijn zin gehad, maar het is tijd voor wat anders. Ik heb al een aanbieding van Rijnsburgse Boys gehad, maar dat is geen stap maken, dat is een stap terug. Mijn zaakwaarnemer is druk bezig. Mijn pen is nog steeds scherp, en ik heb er nog steeds plezier in. Daar doe je het tenslotte allemaal voor. Hup Haafcee!

Ruud Onstein (Steng)

Nieuws overzicht