Niets rijmt op Weesp..

“"Hep is niep lipperair, wap u hier leesp
Maar rijmp dan poch maar smeppeloos op Weesp.”  
Drs. P  

Weesp, aan de andere kant van Amsterdam, behalve een overstap op het station heeft schrijver dezes er weinig over te vertellen anders dan wat het taalkundig genie drs. P ooit concludeerde. Niets rijmt op Weesp. Maar vandaag geen tijd voor literaire overpeinzingen, want om het kunstwerkje dat de mannen van drs. J. op de mat legden te beschrijven heeft wat meer woorden nodig dan drs. P…

Terwijl Nederland geteisterd werd door een ware zondvloed, vertrok JO17-3 op een missie naar Weesp. De missie? Rechtzetten wat er bij de - met 3-4 -  verloren thuiswedstrijd mis was gegaan.  En onder een grijze lucht, de wind die vrij spel had en met regen voorspeld ging de wedstrijd van start. Niet de ideale omstandigheden voor HFC (hoezo mooi weervoetballers), maar wellicht had het  late tijdstip voor een paar extra uren broodnodige slaap gezorgd. 

 Maar kennelijk had de tegenstander hetzelfde plan, want vanaf de aftrap zet Weesp onze jongens fel onder druk. De verdediging houdt het hoofd koel en die keren dat de aanvallers van Weesp door onze muur heen breken is daar Morris die de 0 houdt. Met diverse schitterende reddingen waaronder eenserie reddingen waar hij de bal niet 1, niet 2 maar 3 keer in dezelfde actie stopt.  Ondertussen is Morris bont en blauw van de aanslagen van de tegenstanders die de bal missen, te laat komen en misschien ook niet rekenen op de doodsverachting waarmee Morris zich in de strijd gooit. Als de mist van het openingsoffensief van Weesp is opgetrokken is de stand nog steeds 0-0. 

 Geleidelijk aan komt HFC in de wedstrijd. Met combinatievoetbal over links en over rechts kruipt HFC steeds wat dichter naar het  goal van Weesp. Na een paar aanvallen over links via Max, Willem en Qui  en wat aanvalletjes over rechts met Mick, Nico en Abdi blijkt HFC de tegenstander steeds beter uit te passen.  Nadat de bal van links naar rechts tis verlegd, legt Abdi de bal terug op een vrijstaande Aytek. Die bedenkt zich geen moment en schiet met een geplaatst schot laag in de rechter hoek. 0-1. 

HFC speelt met steeds meer zelfvertrouwen en vooral als een team! Rugdekking geven, elkaar coachen maar ook de actie maken en passen. Op elke linie wordt geknokt en gestrooid met mooie passes. Opeens krijgt Aytek de bal in de buurt van de middencirkel en niet gehinderd door enige tegenstander bedenkt hij zich geen moment: Hij schiet. De bal lijkt door de wind gedragen een eeuwigheid in de lucht om vervolgens onder invloed van diezelfde wind net naast de kruising te vliegen. De keeper is kansloos.  

Vrij snel daarna volgt de 0-2 met Splinter die alert reageert op een rebound na een hoekschop en de bal in het net doet verdwijnen.  De heren hebben de wedstrijd onder controle. En misschien kruipt er een beetje overmoed in de ploeg want op slag van rust kijkt iedereen toe hoe de tegenstander dwars door het midden snijdt en een kleine miscommunicatie later is het 1-2.

Vol vertrouwen zoekt HFC de kleedkamer op. Coach Jaap heeft naast positieve opmerkingen wel wat waarschuwende woorden. Blijf communiceren, blijf je eigen spel spelen, passen, passen, passen. 

Van het enthousiasme is na een paar minuten in de tweede helft weinig meer over. Met een klein misverstand tussen de twee centrale verdedigers pakt een aanvaller met een - ere wie ere toekomt - schitterende Zidane de bal op en schiet vervolgens keihard over de uitkomende Morris heen 2-2. Net als in de eerste helft komt de tegenstander met een overschot aan energie het veld op en speelt - met de wind in de rug - de lange bal. HFC staat net als bij aanvang van de wedstrijd onder druk. En dit keer gaan we mee in het spel van de tegenstander. Lange ballen naar voren, blinde passes en doelloze dribbels.  Niet lang daarna staat het centrale duo even niet helemaal op de juiste plek bij een corner en  jaagt de aanvaller van Weesp  met een prachtige volley de bal in de touwen.

Maar met een paar kleine ingrepen van coach Jaap gebeurt er iets. In een schitterende serie driehoekjes spelen kilometervreter Mick, knokkende Willem en Lars de tegenstander zoek met meteen een grote kans voor Lars tot gevolg. Ook over rechts met een onvermoeibare Willem, een vliegensvlugge Abdi en een een met Hand-en-tand verdedigende Talha wordt HFC steeds gevaarlijker.  Ook Aytek is onvermoeibaar en jaagt achter elke bal aan.  Dan komt Splinter in de spits te staan. En na een mooie dribbel over rechts komt hij voor de keeper te staan.  3-3.

De tegenstander is inmiddels moegestreden, maar HFC ruikt bloed.  Met de ruimte die ontstaat weten onze jongens wel raad. De ene aanval na de andere volgt en o.a. Lars  (hoofd en schotkans), Quirijn , Nico en Abdi weten het net niet te raken.  Tot Splinter weer op de achterlijn van de tegenstander de bal snoeihard voorzet en de verdediger van Weesp onder druk van de alerte mee opgekomen Marijn de bal achter zijn eigen doelman tikt: 4-3. Gerechtigheid….. 

Daarna blijken er nog 10 hele lange minuten gespeeld te moeten worden. De aanval van Weesp wil nog wel en Talha, Nico en Willem moeten af en toe er hard in gaan. Maar dit keer blijven de jongens koelbloedig. Nico laat op zijn Zuid-Amerikaans zien dat het goed strikken van een veter best veel tijd kost, vooral als je daarbij de vrije trap van je eigen team vertraagt. Jesper kan opeens geen bal meer inhouden en schiet op het aanliggende veld en even later  in de sloot… Maar ook dan blijft HFC alert en verdedigt met handen en voeten. 

Bij het verlossende eindsignaal kan deze verslaggever concluderen: Missie geslaagd en een plekje gestegen in de ranglijst!


Volgende week nog iets recht te zetten tegen de tegenstander met de mooiste naam in de competitie:
Wilhelmina Vooruit - Hortus Eendracht Doet Winnen.

Kon. HFC JO17-3 Overzicht