’Elke avond gezeik als ik te laat kwam voor het eten’, Gertjan Tamerus is zijn hele leven lang al lijp van voetballen

Toen dochter Juul van Gertjan Tamerus en zijn vriendin Alexandra Declercq op 4 mei 2020 werd geboren, zou de eerste corona lockdown nog een maand duren. Ruim anderhalf jaar later is het nog altijd hommeles. Nederland zit weer op slot.

Ook de zondagse selectie van tweede divisionist Koninklijke HFC werd onlangs naar huis gestuurd en moet daar sowieso tot en met 14 januari blijven. Zijn werk in de jeugdopleiding van Ajax verbindt hem nog aan zijn passie. Want dat is voetballen voor Tamerus die als prof speelde bij onder meer HFC Haarlem, Heracles en NAC Breda.

Mocht Nederland op 15 januari 2022 weer voorzichtig worden geopend, dan kan het amateurvoetbal vanzelfsprekend niet direct ‘los’ gaan. Zo zullen met name de prestatieve elftallen een serieuze trainingsachterstand moeten wegwerken voordat er weer voor het ‘echie’ kan worden gebald. ,,Natuurlijk zou ik het liefst op 16 januari gewoon thuis tegen AFC voetballen’’, zegt HFC-trainer Tamerus. ,,Maar ik denk dat eind februari, begin maart een reëlere optie is.’’

Tamerus hangt de theorie aan dat elke week die er niet kan worden getraind na de lockdown moet worden ingehaald voordat de competitie kan worden hervat. Zes weken stilstand betekent dus zes weken trainen om weer op niveau te komen. Anders dreigt een tsunami aan blessures. ,,Zeker na de twee problematische jaren die we al achter de rug hebben. Bovendien zou het niet eerlijk zijn als onze competitie overhaast wordt hervat. Jong Sparta en Jong Volendam mogen vanwege hun profstatus gewoon doortrainen. Net als Excelsior Maassluis dat nog in het bekertoernooi zit. Om competitievervalsing tegen te gaan moeten de andere clubs de tijd krijgen om de conditionele achterstand goed te maken.’’

Bezetenheid
Het missen van trainingen en wedstrijden valt Tamerus zwaar. Hij is al een leven lang lijp van voetballen. De bezetenheid maakte zich op tweejarige leeftijd van hem meester en verliet hem sindsdien niet. ,,Altijd met een bal bezig. Elke avond gezeik dat ik te laat kwam met eten. Toen ik bij Gert-Jan Pruijn (oud-voorzitter van HFC en huidig teammanager van het eerste zondagelftal) in de straat kwam wonen, was er helemaal geen houden meer aan.’’

Hoewel de twee ruim tien jaar in leeftijd verschillen, waren ze altijd samen aan het voetballen. ,,Ook toen Gert-Jan de ALO ging doen en jeugdtrainer werd bij Alliance waar ik ben gaan voetballen. Hij nam mij mee naar wedstrijden van Haarlem en Telstar. Toen hij ging studeren in Canada kwam er een einde aan. Maar we zijn nog steeds bevriend.’’

Bezeten
Het compleet bezeten zijn van het voetbal, mist Tamerus nogal eens bij de nieuwe generatie spelers met wie hij werkt. Ook bij de jonkies van Ajax. ,,Dan geef je ze voetbalhuiswerk mee. Moeten ze een schaarbeweging oefenen en als het lukt moeten ze het filmen en op de groepsapp zetten. Alles om die gasten achter playstation vandaan te trekken.’’

Niet meer zo massaal als vroeger; de échte jeugdige voetballiefhebbers zijn er nog wel. Ook bij Koninklijke HFC. ,,Daar houden we sterk rekening mee bij het selecteren. Zo leuk om met die jongens te werken en ze beter te maken. Dan herken ik mijzelf weer. Wekelijks vier keer willen trainen in plaats van drie keer. Omdat je steeds beter wilt worden. Een goede voetballer zijn en géén liefhebber? Ik kan mij er weinig bij voorstellen, maar ze bestaan.’’

Blessures
De voorbije twee seizoenen zorgde corona ervoor dat Tamerus werd geconfronteerd met veel blessures in zijn selectie. Sommige spelers lagen er kort uit. Anderen kampten langer met allerlei ongemakken. Gertjan Tamerus leeft zeer mee met de pechvogels want is een ervaringsdeskundige als het gaat om het terugknokken na een zware kwetsuur. De Haarlemmer stond vanwege malheur aan beide achillespezen in totaal liefst vier seizoenen aan de kant. Twee jaar bij de profs, twee jaar bij de amateurs. ,,Ik ben stad en land afgereisd nadat ik bij NAC geblesseerd was geraakt aan mijn rechter achillespees. Niemand die mij kon helpen. Ik kon niks doen. Altijd pijn. Ik werd er compleet moedeloos van.’’

Een suggestie van clubgenoot Pierre van Hooijdonk om het bij een vermaarde Zwitserse arts te proberen, veranderde alles. Tamerus verzamelde een map vol scans en foto’s en vertrok naar de kliniek in Zwitserland. ,,Er hing een poster van Alberto Tomba aan de muur. Allerlei foto’s van bekende atleten. En van grote namen uit het Duitse voetbal. Ik herkende de halve Bundesliga.’’

De arts bekeek vluchtig een röntgenfoto en stelde na een handvol seconden zijn diagnose. ,,Een bepaalde zenuw was kapot. Hij zou mij opereren waarna ik er nooit meer last van zou hebben.’’ De Zwitser blufte niet. Ook niet toen Tamerus zich acht jaar later liet helpen aan zijn línker achillespees met dezelfde narigheid. De tweede ingreep deed wat meer pijn want moest door inmiddels amateurvoetballer Tamerus - en vooral door zijn meelevende familie - zelf worden opgehoest. Een geslaagde operatie en 16.000 euro later speelde hij nog vier jaar in het eerste elftal van Koninklijke HFC.

Trouw
Hij is de club tot op de dag van vandaag trouw gebleven. ,,Ik ben er nog altijd met heel veel plezier aan het werk.’’ Zijn contract loopt door tot het einde van het seizoen 2022-2023. Na het nodige wikken en wegen heeft Tamerus besloten om zich in de toekomst te melden voor de cursus coach betaald voetbal. ,,Ik denk wel dat ik dat wil gaan doen’’, houdt hij nog een slag om de arm. Er komen pas weer plekken beschikbaar op de cursus in het seizoen 2023-2024. Dat past alvast perfect.

Bron: Haarlems Dgblad, Rob Spierenburg
Foto: © Foto United Photos/Paul Vreeker

Nieuws Overzicht