SIETSE

Als ik in de gelegenheid ben kijk ik graag naar Veronica Inside. Daar hoor je altijd een afwijkende mening en geen cliché matige benadering van de actuele voetbalzaken. Men is niet te beroerd om ongenuanceerd een mening te verkondigen en ik verbaas mij erover hoe sommige voetballers en of trainers worden afgebrand. “Hij ken d’r geen klote van. Hij speelt altijd naar de verkeerde kleur. Als ie naar het buitenland kan meteen toehappen, niet aarzelen en cashen” zijn veelgehoorde uitspraken. Ik vraag mij dan af hoe zo’n speler die besproken wordt, daarop reageert en of hij daaronder lijdt of dat hij het langs zijn koude kleren laat afglijden.

De harde kern van de HFC aanhang neigt ook een beetje naar de VI aanpak. Na de wedstrijd tegen Noordwijk en de eerste helft van HFC- ASWH waren de commentaren op onze spits Sietse Brandsma niet mals en waren enigszins vergelijkbaar met de ongenuanceerdheid van René van der Gijp en Johan Derksen. “Hij kan niet voetballen, hij verliest, ondanks zijn lengte, alle kopduels, hij kan geen bal vast houden en hij staat altijd verkeerd” waren uitspraken die je alom kon horen. Gelukkig wordt HFC niet besproken in VI en ik denk dan ook niet dat Sietse iets mee heeft gekregen van deze commentaren, maar bij hem zelf moet ook iets zijn gaan knagen. Ik had ook mijn twijfels, maar ik had hem in de oefenwedstrijden zien spelen en was redelijk positief. Sietse is een ‘no nonsens’ spits, die keihard werkt, lastig te bespelen is voor de laatste man van de tegenpartij. Hij is er een die achter elke bal aangaat, een spits van vallen, opstaan en weer doorgaan.

En zie in de tweede helft tegen ASWH gebeurde het wonder. Met twee fantastische kopballen, hij kwam ruim boven zijn tegenstander uit, zorgde hij dat HFC van 2-0 achter op 2-2  kwam. Maar het feest was nog niet voorbij. In de laatste vijf minuten zorgde hij met die ‘altijd doorgaan’ mentaliteit, met een subtiel tikje dat de bal tergend langzaam in het doel verdween en de overwinning voor ons was. Hij werd bedolven onder zijn medespelers en na afloop stond ik naast Joop van Schaik toen de spelers van het veld kwamen. Joop feliciteerde Sietse met zijn onvervalste ‘hattrick’ en zei: “Ik had je toch gezegd dat je het kon”. Sietse straalde van blijdschap. Dit zijn de mooie momenten in de sport, die moet je koesteren.

Intussen zijn in Spakenburg de alarmbellen gaan rinkelen omdat de resultaten van de twee clubs nog niet geweldig zijn. Daar is de paniek al toegeslagen en zijn ze zoals altijd al op zoek naar een oplossing. Dat zou zomaar onze Sietse kunnen zijn. Beste Sietse, laat je niet gek maken, blijf bij HFC, Hollands Fijnste Combinatie. Wij staan bovenaan en zij moeten er nog maar zien te komen.

Lang leve Sietse, en er is maar ene club in het land!

Hup Haafcee!

Ruud Onstein
Foto: Pim Hols

Nieuws Overzicht