Einde seizoen

Dat was het voor HFC allang. Vier wedstrijden gespeeld. En niet slecht. Vooral die pot tegen De Treffers. Vermakelijk die trainer (de Jonge?). We vroegen hem beleefd te gaan zitten. Dat deed hij ostentatief niet. Nou, dan begint het pas. ‘Trainer, ga nou zitten, anders kan ik die derde van HFC niet zien’.  Hij bleef maar staan. Wij ook. ‘Hoe kun je zo’n goede spelersgroep toch zo beroerd laten spelen’. Schuimvorming rond de mondhoeken. Ja, dat waren opwindende momenten. Die komen vast wel terug.

Einde seizoen voor FC Emmen: drama. Zo goed spelen en dan toch. NAC waande zich al bij de landelijke top. Althans de trainer. NEC deed wat het kon: voetballen. Winnen met 2-1. Die eerste was van ene Kas Odenthal. Dan gaat er bij mij iets rinkelen.

En ja hoor. Zijn opa: Joop Odenthal. Toptalent als voetballer en honkballer. Speelde voor Haarlem en Sc Enschedé. Maar liefst 24 interlands.

Dat dubbeltalent gold ook voor de Haarlemmer Henk Schijvenaar (EDO).  Speelde 18 wedstrijden voor het Nederlands elftal en maakte deel uit  van ons nationale honkbalteam. Op 20 november 1951 brak hij zijn been na een vliegende tackle van de Belg Jef Hermens. In Haarlem is er een straat naar hem genoemd. Na zijn voetbalcarrière had hij een bloemenzaak aan de Prinsengracht / hoek Elandsgracht.

De stad Haarlem barstte na de oorlog van het voetbaltalent. Haarlem kampioen van Nederland  in 1946. Kick Smit gold toen als een van Neerlands beste voetballers. RCH werd kampioen van Nederland  in 1953 na een kampioenswedstrijd tegen Eindhoven in de Kuip. Jaren later zouden Loek Biesbrouck en Jan Koster trouwe bezoekers bij HFC worden. EDO opereerde heel lang op het hoogste niveau. Blijven slechts de foto’s van Johan Cruijff tegen deze sympathieke club uit Haarlem Noord.

En Haarlem Zuid? De velden aan de Spanjaardslaan zijn nog steeds overbevolkt. De toestroom van jeugdleden moet worden ingedamd. Het meisjes-/damesvoetbal heeft zich een vaste plaats verworven binnen het van oudsher zo door mannen bevolkte bolwerk. Het G-voetbal staat model voor de regio. Aanjager Hans van der Straaten krijgt alom lof toegezwaaid. Ons eerste wisselt nogal eens van samenstelling doch etaleert constante kwaliteit.  Sander Vink en zijn équipe slagen er steeds weer in goede spelers aan onze club te binden.

Einde seizoen.

Een schitterend traject ligt voor ons: de bouw van ons nieuwe onderkomen. Ons eerste is versterkt! Onze trainer blijft. En waarom ook niet. Dit is het laatste stukje van mijn hand. Het was bladvulling op de site bij gebrek aan wedstrijdverslagen. Hopelijk komt ons Schrijverscollectief weer snel aan bod. Verhalen van wedstrijden waarin we HFC hartstochtelijk blijven steunen. Want er is  maar ene club in ons land! Of niet?

Joop van Schaik

Wat doen deze mannetjes nu? Zo’n 12 jaar later.
HFC op ’n best met ons zo betreurde erelid Jan Domhoff

 

 

Nieuws Overzicht