Schoonheid

‘Is moeilijk: ’t zijn er honderden geweest.
Maar toch. In mijn herinnering springt er één
telkens weer uit, een grijze zondagochtend
aan de Markettenweg op het achterveld

Zo’n onderling partijtje, om spelers voor
het derde en vierde uit te testen.
Ik draaide zo lekker. ’t Gras
was veel te lang niet gemaaid, je kon niet flitsen.

Maar toen kwam die pass van achteren, recht
door ’t midden, ik bukte me even en nam die bal
precies toen hij de grond raakte op mijn wreef.

Pleun Timmermans maaide zijn armen nog wel
wanhopig de lucht in, maar het net zinderde al.
Op zo’n moment ben je echt blij dat je leeft.

C. Buddingh (1918-1985)        Uit de bundel ‘de tweede zestig’

 schermafbeelding_2021_01_03_om_10.18.50_1.png

Ook Twitter trakteert ons op zo’n schoonheid. Zo mooi zie je ze bijna nooit. Daniël van Son geeft een  voorzet zoals je die zelfs in de boekjes niet ziet die stijlvol wordt ingekopt door Floris van der Linden. Beide spelers zijn het volgende seizoen te bewonderen in Spakenburg: een bij de Rooien en een bij de Blauwen. En dan Khalid Tadmine, vaak ongrijpbaar, pijlsnel, doelpuntgericht. Ook naar de Rooien.

Spelers die uitstekend bij HFC passen, daar geliefd zijn en gewaardeerd worden doch om voor mij niet geheel duidelijke redenen kiezen voor het sponsorvolle (voormalige) vissersdorp Spakenburg. Voor Carlos Opoku moeten we nu naar Rijnsburg reizen. Voor Sam van Huffel naar Polen.  En Kevin Sterling dan? Helemaal bij TEC Tiel. Niet zo’n stemmige omgeving. Peet van der Slot keert terug naar zijn oude liefde VVSB. En talent Lars Weistra? Waar?

Het is het repeterende verhaal van spelers die de Koninklijke verlaten en de aanhang verdrietig achterlaten. Wat is dat toch vraag ik me steeds af. Het moet voor onze technische commissie een boze droom zijn. Toch slagen Sander Vink c.s. er steeds in de selectie op peil te houden. Voorwaar een prestatie van jewelste. Volgend seizoen komt  Koen Tros (ODIN) ons versterken. Sietse Brandsma (ook al ODIN) sloot vorig jaar al aan doch een venijnige kniepijn belette hem tot op heden ons zijn scorend vermogen te tonen.

Cees Buddingh was gek op sport: voetbal (DFC) en cricket.  Hij haalde zijn levensvreugde uit mooie Franse ‘grands crus’  zijn charmante vrouw, handgemaakte sigaren en het maken van gedichten.  Buddingh was een verdienstelijke ‘linkspoot’. Eind jaren dertig speelde hij enige tijd in het eerste van DFC met onder meer international Kees Mijnders. Zijn gezondheid (tuberculose) maakte een einde aan zijn actieve voetballoopbaan. Bij zijn overlijden schreef Nico Scheepmaker ‘Cees Buddingh is dood. Dat kan nooit de bedoeling zijn geweest’.

Voor 2021 wens ik u veel voetbalgenot. Vooral aan de Spanjaardslaan: zaterdag 28 augustus HFC-IJsselmeervogels 3-2 (nipt).  4 september Katwijk-HFC 0-4. De overige uitslagen vertel ik u later nog wel.

Ook als je (heel) slecht voetbalt, geen sigaren rookt, geen leuke vrouw hebt, amechtig bent en geen neus bezit voor frivole Franse wijnen, kun je het bij HFC heel ver schoppen. Voorbeelden te over. Vanuit Zwolle wens ik u allen een nieuw jaar vol verrassende schoonheid.

Joop van Schaik

 

 

Nieuws Overzicht