Trots in tijden van corona

HFC – Spakenburg   1 – 2
Sinds het coronavirus toesloeg bij enkele selectiespelers, zit ons Eerste tijdelijk in zwaar weer.
Eerst werden twee competitieduels om die reden (corona) afgelast, daarna gingen twee duels, die ik niet gezien heb, met 1-0 verloren. De commentaren op die twee verliespartijen waren nogal vernietigend: “enorme vormcrisis”, “gezamenlijke offday” etc. Daaruit peurde ik voor mijzelf vanachter mijn bureau de hoopvolle conclusie dat ons vertrouwde grendelsysteem (5-3-2 of zoiets) kennelijk nog steeds overeind staat. Ik bedoel dat als je weggespeeld wordt, je eerder, laten we zeggen, Gibraltar-achtige uitslagen verwacht dan een bescheiden 1-0.

Hetgeen niet wegneemt dat je door een moeilijke periode heen moet. Ik kan me bijvoorbeeld goed de zorgen van trainer Gertjan Tamerus voorstellen om spelers op te stellen die pas net hersteld zijn van corona. We hebben nu eenmaal te maken met een smalle selectie, zeker omdat daar ook nog een aantal geblesseerden bij is gekomen.

Inmiddels lijkt de Natuur (of wat u maar wilt) voor een verdelende rechtvaardigheid te zorgen, want ik zag dat dit weekend al drie wedstrijden in onze divisie zijn afgelast.
Laten we maar eerst de nadere maatregelen van de regering op dinsdag a.s. afwachten, alvorens de voorzitters van onze divisie weer de virtuele koppen bij elkaar gaan steken.

Al met al ging ik niet met hooggespannen verwachtingen naar de thuiswedstrijd tegen Spakenburg. Waarschijnlijk wordt je oordeel dan milder, want ik vond de eerste helft niet spetterend, maar weggespeeld werden we zeker niet. Spakenburg was iets sterker, maar wist zich geen enkele uitgespeelde kans te creëren. Hun enige wapenfeiten waren een door onze keeper Richard de Groot gestopt schot in 11' en een schot op de paal in 13' na een afgeslagen aanval. Echter (en u voelt 'em al komen) ook bij ons werd geen uitgespeelde kans gecreëerd. Het was opvallend hoe weinig onze aanvallers bereikt werden. Veel misverstanden op het middenveld en ik had vooral te doen met Khalid Tadmine die op een eiland speelde. Niettemin wist onze topscorer met een knappe actie in 40' Jordy Hilterman te bereiken die echter niet kon profiteren.

De tweede helft werd veel beter en levendiger. Van beide kanten ontstonden meer kansen. Zo kopte de verder onzichtbare ex-HFC-er Floris v.d. Linden in 49' op de paal en bereikten passes van onze achterhoedespelers (o.a. Peet v.d. Slot) steeds beter onze voorwaartsen. Na het invallen van Roy Castien in 59' kreeg ik het heimelijke gevoel dat er voor ons wat te halen viel. Een goal van Wessel Boer uit een corner in 63' werd afgekeurd wegens duwen.
En toen sloeg het noodlot toe. Een voorzet van Spakenburger Robin Eindhoven (wat heeft hij een goede opleiding bij HFC gehad) belandde in 74' bij een volledig vrijstaande Spakenburger die fraai inkopte: 0-1.

HFC zette niet bij de pakken neer en was via Jacob Noordmans in 76' zeer dicht bij de 1-1, maar de bal ging via een tegenstander vlak langs de paal. Schoten van Liban Abdulahi en Khalid Tadmine werden in 76'en 77'geblokt. Mehmet Yüksel kwam erin voor Oscar Wilffert (81'), maar in dezelfde minuut scoorde Spakenburg (na een handsballetje, dat wel) met een fraaie stift de 0-2.

Einde wedstrijd, zou je zeggen. Maar niet voor ons Eerste dat er nog een slotoffensief uit gooide, hetgeen resulteerde in de 1-2 van Roy Castien in 88'. Einde wedstrijd.

“Ik ben er toch trots op dat we dat in deze situatie eruit weten te persen”, verklaarde Gertjan Tamerus voor de tv. Die trots kunnen wij allen delen.
Na afloop ben ik nog even naar Hugo en Patricia Bettink gegaan om de toelichting op de 1-2 te geven (zie hierboven). Hugo maakt het steeds beter.
En hetzelfde geldt voor ons Eerste.

 

 

 

Willem Padt
Foto's: Pim Hols

Opstelling HFC: Richard de Groot, André Morgan, Peet v.d. Slot, Oscar Wilffert (81' Mehmet Yüksel), Vincent Volkert, Daniël van Son, Jacob Noordmans (Noud Kaagman 85'), Wessel Boer, Liban Abdulahi, Jordy Hilterman (Roy Castien 59') en Khalid Tadmine.

 

 

Nieuws Overzicht