's Morgens fraai weer. En nauwelijks wind. De weergoden eindelijk welgezind. De mannen waren wel wat uitgedund. Rins, Tijn, Jasper en Thijmen genoten allen van een fijne mei vakantie. Gelukkig had Niels aanvullingen uit collega elftallen kunnen regelen, waaronder de E17. Luuk was er weer bij. En Lauden. En uiteindelijk ook nog de buurjongen van Casper, Joren. Een 'gelegenheids' team, zullen we maar zeggen.

Het toernooi begon direkt rommelig. De eerste wedstrijd bleek geschrapt. Onze tegenstander was niet komen opdagen. Dat fenomeen was trouwens niet beperkt tot onze tegenstander. Naar wij begrepen was een hele riedel van clubs afgehaakt. Het leidde tot een chaotisch toernooi, waar de schema's voortdurend werden aangepast, tijden veranderen, velden niet beschikbaar bleken en eerste prijzen werden uitgedeeld aan elftallen die helemaal niet eerste stonden.

En wij? Het officiele spelschema omvatte uiteindelijk slechts 2 wedstrijden van elk 20 minuten, waar we een van verloren (0-2) en een van wonnen (2-0). Onze reistijd was al langer dan de speeltijd van deze 2 potjes. Om er toch nog iets van te maken besloten we, samen met de tegenstander, nog een derde onofficieel wedstrijdje eraan vast te plakken. Voordat we konden beginnen draaften nog twee voetbalteampjes op die graag meededen en na enige verschuivingen speelden we tegen een van deze twee teams.

Toen we klaar waren bleek onze tegenstander eigenlijk tegen een ander team opgesteld te staan (die te laat aankwam en gedwongen werkeloos toekeek vanaf de zijlijn), wij ondertussen eerste geworden te zijn in onze poule en 6 maal tevergeefs opgeroepen op onze prijs op te halen (wij stonden dus lekker te voetballen) en hadden we qua doelsaldo niet eens de eerste plaats. Ach ja, wat maakt het uit. Het weer was fraai, de koffie was eindelijk eens te hachelen en iederdeen ging met een redelijk tevreden gevoel naar huis.

Over twee weken weer aan de bak. Weer een toernooi in Amterdam, dit keer bij WV-HEDW. We hebben er zin 'an.

Van uw verslaggever op de achterlijn, EJ