In de twee play off wedstrijden, donderdag volgt de tweede uit tegen Alphense Boys, moet je als eerste eindigen, om door te gaan. Het punten systeem wijkt iets af. Een thuisclub krijgt alleen bij winst punten; een gelijkspel levert niets op.  Aan de 1-1 tegen Westlandia had ons eerste team dus niets. Wel waren er een aantal spelers weer de vorm die in de afgelopen maanden soms ver te zoeken was. Het was een prima wedstrijd waarin de beloning (winst) helaas uit bleef.

Aan een willekeurige Westlandia supporter heb ik gevraagd: wat is er nu zo speciaal aan deze club. De moeder van een speler die voorheen in Volendam speelde wist het snel te vertellen: ‘het is ons eerste jaar bij deze club en je wordt hier direct goed opgevangen. Het is er altijd gezellig. Ook na verlies wordt dat in het clubhuis snel weg gedronken’. Zelf heb ik vorig jaar geconstateerd  in de uitwedstrijd dat deze vereniging een trouw publiek heeft en dat ook tegenstanders heel netjes en prettig worden ontvangen in de prachtige bestuursruimte.

Hoe kijken mensen nu tegen onze vereniging aan? Zoiets kun je het beste vragen aan iemand die al een aantal jaren intensief bij onze club is betrokken, maar niet zo lang dat er van club ‘blindheid’ sprake is. Carola Bakker is al een aantal jaren een bijzondere en sympathieke verschijning op onze Spanjaardslaan: als verzorger van het eerste houdt zij zich staande in de stoere mannenwereld van het voetbal.  Afgelopen week voorzien van een nieuwe kruisband had ze even de tijd om daar over na te denken: ‘een hechte en gezellige familieclub en een super team waar ik me heel erg in opgenomen voel’.

Vooraf aan de wedstrijd was het in de bestuurskamer even zweten: voor deze play off wedstrijd: er werd gewerkt met een officieel lichtboord. Wissels en extra tijd werden zo, als het een Champions League wedstrijd betrof, keurig aangegeven door de ‘vierde man’.  Het bord was eigenlijk niet nodig: er stond deze middag een uitstekende scheidsrechter met even goede secondanten. Dat in de eerste helft  er rond de 20 keer voor buitenspel moest worden gevlagd was op één keer na geheel correct. Helaas voor ons eerste was die ene keer net sprake van een doelpunt. Voor de overige keren was er sprake van, vaak meters, buitenspel.

De wedstrijd was nog niet goed op gang gekomen, maar het werd wel na 2 minuten 1-0 voor Westlandia. Klunzig verdedigen gaf Steven Olsthoorn (Westlandia) de kans met een miraculeuze boog bal HFC keeper Brian van der Werff te verslaan.  Pas daarna kwam de wedstrijd goed opgang. Het was in de eerste helft Koninklijke HFC wat de lakens uit deelde. Bepalende spelers,  zoals de uitblinkers  Donny Verdam en Jeffrey Sam Sin, hadden weer de vorm te pakken, de verdediging stond goed en aanvallend zat er voldoende snelheid en felheid in. Keeper Brian van der Werff keepte na de 1-0 wat onzeker, maar herstelde zich in de loop van de eerste helft: vlak voor tijd stopte hij met een geweldige actie een schot van de net ingevallen en doorgebroken Jeroen Spruijt (Westlandia). Halverwege de eerste helft krijgt HFC de eerste echte grote kans een fikse uithaal van Martijn Tjon-A Njoek kan maar half gekeerd worden. De uitstekend verdedigende Tuncay Yener schrok zich een ongeluk van de open doelkans die hij kreeg, waardoor de gelijkmaker uit bleef. Ons eerste elftal drukte Westlandia verder weg. Robin Faber van Westlandia probeerde met theater nog het ritme uit de aanvalsgolven van koninklijke HFC te halen. Het leverde hem direct en terecht een gele kaart op van scheidsrechter Pérzez . Hierna volgde nog een mooie actie van Martijn Tjon-A Njoek die zichzelf lanceerde via een Westlandia verdediger. Alleen op de keeper afgaand lukte het net niet om te scoren.

In de 38^e minuut was het eindelijk raak: na een zwak genomen hoekschop volgde een prachtige voorzet van Donny Verdam vanaf links. Verdediger Roy Verkaik, nog aanwezig in vijandige strafschopgebied, kopte keihard raak. Ook hierna volgen nog kansen, maar het blijft bij de 1-1.

In de tweede helft wordt Hakim Anjaoua vervangen door de snelle Wouter Haarmans. Zo konden de ruimtes die er in de eerste helft lagen over rechts beter benut worden. De Westlandia coach, ook niet gek, had daar al snel een antwoord op door zijn ploeg iets verdedigender te laten spelen. Eenmaal (51^e minuut) raasde Wouter Haarmans langs de Westlandia verdedigers. Zijn afronding was echter niet zuiver genoeg om doel te raken. HFC bleef aandringen en kreeg via de goed spelende Mike van der Ban nog een kans: de keiharde uithaal verdiende veel beter dan op de paal te belanden.  Ook een vrijetrap van Jeffrey Sam Sin had niet genoeg effect om de 2-1 te kunnen noteren. Westlandia beperkte zich tot uitvallen. De HFC verdediging liet zich echter op geen enkele manier meer verschalken. Pas toen de, in de tweede helft, minder gelukkig spelende Vincent Volkert zijn eigen keeper bijna verschalkte via een snoeihard schot kreeg Westlandia wat meer vat op HFC. Het laatste kwartier van de wedstrijd wilde ons eerste zo graag voor de winst gaan dat de zorgvuldigheid enigszins uit de acties verdwenen. Hierdoor bleef het bij proberen en werd Westlandia ook nog een aantal maal heel erg gevaarlijk. Een te harde ingreep van Jeffrey Sam Sin leverde hem nog terecht geel op. Verder dan 1-1 kwam HFC niet ondanks dat, over de hele wedstrijd bekeken, het daar wel een beetje recht op had.

Zo werd een regenachtige en kille middag afgesloten met een resultaat waar je als Koninklijke HFC weinig aan hebt. Uitwinnen van Alphense Boys moet en daarna zal dat zelfde Alphense Boys ook nog even moeten winnen bij Westlandia. Hopelijk komt dit scenario uit. Mocht dat niet zo zijn dan kan ons eerste toch met trots afscheid nemen van een seizoen met verschillende gezichten. Het spel tegen Westlandia was echter prima: eind goed, al goed!

Maarten van Walsem

Opstelling Koninklijke HFC:
Brian van der Werff (K), Tuncay Yener, Roy Verkaik, Carlos Opoku, Vincent Volkert, Donny Verdam, Jochem Lindenhovius (90 Kevin Key), Hakim Ajnaoua (46 Wouter Haarmans), Mike van der Ban, Martijn Tjon-A Njoek, Jeffrey Sim San